Jing Luo (Kanalen en Collateralen | Meridianen en Submeridianen)

• Verdeling van de Jing Luo
• De Kanalen van de Acupunctuur
• Samenvatting van de Acupunctuurkanalen
• Circulatie van Energie
• Klassieke Indeling
• Algemene Trajecten

• Jing Luo zijn de belangrijkste communicatie- en energiedistributiekanalen in het lichaam.
• Verbinden inwendige Zang Fu-organen met verschillende weefsels van de oppervlakkige delen van het lichaam.
  Op deze manier maken ze interne aanpassing aan externe veranderingen mogelijk.
• Ze verbinden verschillende oppervlakkige delen van het lichaam met elkaar.
• De Jing Luo zijn oppervlakkiger (meer Yang) dan de Zang Fu-organen. Wanneer pathogenen het lichaam vanuit het Exterieur binnendringen, dringen ze meestal eerst de oppervlakkige kanalen binnen, dan de hoofdkanalen, en ten slotte de Zang Fu-organen.
• Jing Luo bedekken het gehele lichaam.

Elk deel van het bewegingsapparaat is verbonden met een hoofdmeridiaan en de bijbehorende submeridianen.

Via het hoofdkanaal kan elk deel van het lichaam dat met een bepaald inwendig orgaan verbonden is, worden beïnvloed door een disbalans in dat orgaan.

bijv. - Het Blaaskanaal: verbindt de kleine teen, de laterale zijde van voet en enkel, de achterzijde van het been, de billen, het sacro-iliacale en dorsale gebied, het achterhoofd, de kruin, het centrale voorhoofdsgebied en de binnenste ooghoek.

Door de baan van de kanalen te kennen, kunnen we verbanden leggen tussen zulke uiteenlopende symptomen als jeukende ogen, occipitale hoofdpijn, lumbale pijn en krampen in de kuitspier (gastrocnemius). bijv. - het Hartkanaal begint in de oksel en eindigt bij de pink. In de westerse geneeskunde is al lang opgemerkt dat bij een hartinfarct de pijn vaak langs dit kanaal uitstraalt. TCM legt een verband tussen deze uitwendige spierpijn en een disbalans in het bijbehorende inwendige orgaan.

Verdeling van de Jing Luo

Het submeridiaansysteem (oppervlakkige kanalen) heeft als belangrijkste functie het handhaven van de normale werking en het mogelijk maken van aanpassing aan veranderingen in de externe omgeving. Deze aanpassing kan vaak plaatsvinden zonder dat de circulatie van Qi in de hoofdmeridianen sterk wordt beïnvloed.

Er bestaat veel onenigheid over de trajecten van de Luo- en Tendinomusculaire kanalen. Hoe dan ook, deze kanalen hebben geen eigen punten maar delen punten met de Primaire Meridianen. De stroming van Qi door deze kanalen wordt beïnvloed door het prikken van punten op de Hoofdkanalen.

De Kanalen van de Acupunctuur

In de Chinese acupunctuuranatomie zijn de inwendige organen van het lichaam allemaal met elkaar verbonden via banen die meridianen worden genoemd, verspreid over het hele lichaam. Het concept van deze banen kan worden vergeleken met westerse ideeën over de bloedvaten en haarvaten, of het zenuwstelsel met zijn centra en perifere vertakkingen. Dit systeem is echter niet hetzelfde als een van deze andere systemen. De meridianen zijn, in tegenstelling tot de bloedvaten die met het blote oog zichtbaar zijn, niet zichtbaar. Zoals de bloedvaten dienen als banen voor het bloed, zo zijn de meridianen banen waarlangs energie door het lichaam circuleert.

De meridianen verspreiden zich door het gehele lichaam en verbinden alle weefsels en organen van het lichaam, waardoor ze het lichaam tot een organische eenheid samenbinden. Ze reguleren de normale werking van het lichaam en weerspiegelen diagnostisch pathologie of ziekte. Meridianen worden ook wel Vaten, Chings, of Kanalen genoemd.

In de acupunctuur beschouwen we over het algemeen dat er 72 kanalen van therapeutisch belang zijn:

• 12 Primaire Meridianen
• 12 Tendinomusculaire Meridianen
• 12 Transversale Lo-vaten
• 12 Longitudinale Lo-vaten
• 12 Distincte (Divergerende) Meridianen
• 8 Extra (Voorouderlijke) Vaten
• 3 Extra Longitudinale Lo-vaten
• 1 Huato-kanaal

De belangrijkste en meest essentiële kanalen voor de circulatie van Qi, en voor de meeste therapeutische toepassingen, zijn de twaalf Primaire Meridianen en twee van de Extra Vaten. De twaalf Primaire Meridianen worden ook wel de twaalf Chings genoemd.

De twee extra meridianen zijn het Regerende- of Du-vat (DU), en het Ontvangenis- of Ren-vat (REN). (De term Ontvangenisvat impliceert niet dat dit vat uitsluitend met het vrouwelijke te maken heeft, hoewel het uitgebreide verbindingen heeft met het vrouwelijke voortplantingsstelsel en vaak wordt gebruikt bij de behandeling van gynaecologische stoornissen. Het komt echter zowel bij mannen als bij vrouwen voor).

Deze twee Extra Vaten worden meestal opgenomen in een opsomming van de twaalf Meridianen, vanwege hun belang bij de circulatie van energie en hun waarde in veel behandelformules. Ze hebben ook hun eigen acupunctuurpunten.

Sommige meridianen van het lichaam lopen min of meer horizontaal, terwijl andere verticaal lopen. De twaalf Primaire Meridianen zijn verticale kanalen.

De twaalf Primaire Meridianen zijn ook bilateraal. Dit betekent dat ze symmetrische trajecten hebben aan beide zijden van het lichaam ten opzichte van de mediaan (middellijn) van het lichaam, net zoals we een rechter- en een linkerzijde hebben. Er is een Longmeridiaan aan zowel de linker- als de rechterzijde van het lichaam, en zo ook bij alle andere elf Meridianen. De acupunctuurpunten voor de verschillende Meridianen bevinden zich op dezelfde spiegelbeeldige locaties aan beide zijden van het lichaam.

Samenvatting van de Acupunctuurkanalen

We hebben 12 bilaterale Meridianen. De twee speciale vaten (het Ontvangenisvat en het Regerend Vat) zijn niet bilateraal. Het zijn enkelvoudige kanalen, die de middellijn van het lichaam volgen, één aan de voorzijde en één aan de achterzijde. De volgende pagina's zijn diagrammen van de locaties van de meridianen op het menselijk lichaam.

Er zijn verschillende manieren waarop de Primaire Meridianen kunnen worden ingedeeld. Eén methode is om ze in te delen in twee groepen, volgens hun polariteit van Yin en Yang. De Chinezen bepaalden dat sommige Meridianen overwegend Yin-energie hebben, en sommige overwegend Yang-energie.

De Primaire Meridianen zijn ook gegroepeerd in gekoppelde paren, waarbij elke Yin-meridiaan gekoppeld is aan een specifieke Yang-meridiaan. De paren zijn gekoppeld volgens de bovenstaande tabel, d.w.z. Long met Dikke Darm, Milt met Maag, Hart met Dunne Darm, Nieren met Blaas, Pericardium met San Jiao, en Lever met Galblaas.

Een andere manier om de Meridianen in te delen is gebaseerd op de belangrijkste locatie van het Kanaal en zijn eindpunt. Zes Meridianen bevinden zich op het bovenste deel van het lichaam en beginnen of eindigen bij de vingers. De andere zes Meridianen bevinden zich op het onderste deel van het lichaam en eindigen of beginnen bij de tenen. Dit geeft ons de volgende verhoudingen:

Door de indelingen op basis van Yin/Yang en Hand/Voet te combineren, krijgen we het volgende...

Zoals je kunt zien, zijn de Meridianen tot nu toe ingedeeld in twee groepen volgens Yin en Yang, hand en voet, en als gekoppelde paren. We gaan de Meridianen indelen volgens het traditionele Chinese idee van de cyclus van Qi binnen de Meridianen. De Chinezen bepaalden dat de energie van de ene meridiaan naar de volgende stroomt in een continue en vaste volgorde. Ze stroomt van meridiaan naar meridiaan in een cyclus van twee uur, waarmee de volledige omloop eenmaal per dag wordt voltooid.

Deze cyclus staat bekend als de Horaire Cyclus. Terwijl de Qi haar weg door de meridianen aflegt, heeft elke meridiaan op zijn beurt, samen met het bijbehorende orgaan, een periode van twee uur waarin deze op maximale energie is. Het Horaire Effect is herkenbaar aan meetbare toenames van Qi binnen een orgaansysteem en meridiaan tijdens de periode van maximale energie. (Qi is uiteraard voortdurend aanwezig binnen elk orgaansysteem; het niveau ervan fluctueert eenvoudigweg volgens de Horaire Cyclus.)

Als iemand van de ene tijdzone naar de andere reist, is de resulterende "jetlag" het gevolg van de aanpassing van de biologische Horaire klok aan het nieuwe tijdsbestek. Reizen naar het oosten of westen veroorzaakt dit verschijnsel, maar reizen recht naar het noorden of zuiden heeft geen effect op de interne klok.

Net zoals elk orgaansysteem een wassende en afnemende periode van twee uur met maximale energie kent op de Horaire Cyclus, is er ook het minimale-energie-effect van het orgaan aan de tegenovergestelde zijde van de cyclus, 12 uur later. bijv. - Terwijl de Longen maximale energie hebben van 3-5 uur 's ochtends, bevindt de Blaas, aan de tegenovergestelde zijde van de tabel, zich op haar minimale energieniveau, van 3-5 uur 's middags. Qi begint de Longen binnen te stromen om 3 uur 's ochtends en heeft om 4 uur 's ochtends haar maximale concentratie in het orgaan bereikt. Om 5 uur 's ochtends heeft ze haar tonificerende en herstellende werk gedaan en beweegt ze zich naar het Dikkedarmkanaal.

Kennis van deze cyclus en de energetische effecten ervan is noodzakelijk voor zeer effectieve acupunctuurbehandelingen, aangezien de verschillende organen zeer goed of juist weinig op acupunctuur reageren, afhankelijk van hun energetische toestand op het moment van behandeling. De Horaire Cyclus is een uitstekend diagnostisch hulpmiddel en zal verderop in dit cursusmateriaal op diagnostisch niveau worden behandeld.

De stroming van energie begint met de Meridiaan van de Longen en voltooit haar cyclus met de Lever, om vervolgens weer bij de Longen te beginnen en zo de dagelijkse cyclus voort te zetten gedurende het leven van een individu. De reden dat de Chinezen zeggen dat de stroming bij de Longen begint, is dat zij de eerste zelfstandige functie van een kind bij de geboorte beschouwen als zijn eerste ademhaling.

Circulatie van Energie door de Primaire Meridianen

Zoals je in de tabel van de Klassieke Volgorde van Meridianen kunt zien, stroomt de energie van het ene Kanaal naar zijn gekoppelde paar, en vervolgens naar het volgende gekoppelde paar. Hieronder volgt een diagram dat de volgorde van de energiecirculatie door de meridianen toont.

De Twaalf Meridianen - In Klassieke Indeling

1. Hand-Yin-Longmeridiaan (LU)
2. Hand-Yang-Dikkedarmmeridiaan (LI)
3. Voet-Yang-Maagmeridiaan (ST)
4. Voet-Yin-Miltmeridiaan (SP)
5. Hand-Yin-Hartmeridiaan (HT)
6. Hand-Yang-Dunnedarmmeridiaan (SI)
7. Voet-Yang-Blaasmeridiaan (BL)
8. Voet-Yin-Niermeridiaan (KI)
9. Hand-Yin-Pericardiummeridiaan (PC)
10. Hand-Yang-San Jiao-meridiaan (SJ)
11. Voet-Yang-Galblaasmeridiaan (GB)
12. Voet-Yin-Levermeridiaan (LV)
13. Het Regerend Vat (DU), ook wel de Du Mai, of Du-kanaal genoemd
14. Het Ontvangenisvat (REN), ook wel de Ren Mai, of Ren-kanaal genoemd

Een Yin-meridiaan sluit zich aan bij zijn gekoppelde Yang-meridiaan (en omgekeerd) in de ledematen, ofwel bij de vingers, ofwel bij de tenen. Yin-meridianen van de Hand eindigen bij de vingers. Yang-meridianen van de Hand beginnen bij de vingers. Yang-meridianen van de voet eindigen bij de tenen. Yin-meridianen van de voet beginnen bij de tenen.

Opmerkingen:

Hoewel het Regerend Vat van Yang-aard is en het Ontvangenisvat van Yin-aard, vormen deze twee, strikt genomen, geen gekoppeld paar in dezelfde zin als de twaalf Primaire Meridianen. Het verschil ligt in het feit dat de gekoppelde paren van primaire meridianen specifieke communicatiekanalen hebben die hen met elkaar verbinden. Dit zijn de Transversale Lo-vaten. Het Ontvangenisvat en het Regerend Vat hebben geen Transversale Lo-vaten, maar verbinden in plaats daarvan respectievelijk alle Yin-kanalen (Ontvangenisvat) of Yang-kanalen (Regerend Vat).

Elke Hoofdmeridiaan heeft zijn eigen Transversale Lo-vat. Dit zijn eigenlijk dwarsverbindende kanalen, bekend als anastomosen. Aangezien elke Hoofdmeridiaan één Transversale Lo heeft, wordt elk gekoppeld paar Hoofdmeridianen door twee hiervan verbonden. (De enige uitzondering is het Hartkanaal, dat slechts door één Transversaal Lo-vat met de Dunne Darm verbonden is. We zouden de Transversale Lo-vaten kunnen beschouwen als de horizontale of transversale trajecten van de Meridianen.

Het begrijpen van de energetische functie van de Meridianen is het Chinese equivalent van het begrijpen van de functie van de organen in de westerse medische opvatting. De meridianen zijn verbonden met, en hebben hun oorsprong in, de inwendige organen: het behandelen van een meridiaan heeft effect op het orgaan waarmee deze verbonden is. De acupuncturist manipuleert de vitale organen met naalden, gebruikmakend van de acupunctuurpunten langs de meridianen om het gewenste effect te bereiken.

De praktijk van de acupunctuur berust op de relatie die bestaat tussen een specifiek gebied op het huidoppervlak en een bepaald orgaan of een bepaalde energetische functie. De naalden of de stimulus werken rechtstreeks in op de meridiaan, die op zijn beurt het bijbehorende orgaan beïnvloedt. Hoe geschikter de keuze van de punten op de meridiaan, hoe beter de behandelresultaten. Binnen de 12 Meridianen en de twee Extra Vaten ligt het merendeel van de acupunctuurbehandelingstechniek besloten.

De reeks acupunctuurpunten op de huid, die de uitwendige lijn van de meridiaan vormen, is het primaire bewijs van het bestaan van de meridianen, hoewel de meridianen zelf onzichtbaar zijn. Acupunctuurpuntdetectoren geven het verschil in elektrische weerstand aan dat rondom acupunctuurpunten bestaat. De traditionele methoden om de punten te lokaliseren, zijn het opsporen van specifieke anatomische oriëntatiepunten, het gebruik van speciale meetmethoden die voor elk menselijk lichaam geldig zijn, en het gebruik van vingergevoeligheid. Vingergevoeligheid is noodzakelijk op veel gebieden van de acupunctuurpraktijk; het lokaliseren van de punten, het voelen van de kwaliteit van de polsen, het voelen van de greep die Qi uitoefent op een ingebrachte naald, het voelen (palperen) naar gesensitiveerde gebieden van schade in het lichaam.

De meridianen vormen communicatielijnen tussen uitwendige lichaamsonderdelen en oppervlakken en de inwendige organen; het bovenste en onderste deel van het lichaam; en zorgen voor de circulatie van energie. Ze bepalen het functionerend vermogen van het lichaam, dragen Qi, en dragen zo in belangrijke mate bij aan het behoud van gezondheid. Deze energie kan worden gemanipuleerd op stations langs deze communicatielijnen, de acupunctuurpunten langs de meridianen.

Algemene Trajecten van de Meridianen

De circulerende trajecten van de twaalf Meridianen lopen van het gezicht naar de voeten, van de voeten naar de borst, van de borst in de handen, en van de handen terug naar het gezicht. De Yang-meridianen stromen over het algemeen langs de buitenste (laterale) zijde van de ledematen en langs de achterzijde van het lichaam. De Yin-meridianen lopen langs de binnenste (mediale) zijde van de ledematen en langs de voorzijde van het lichaam. Er is al vermeld dat de trajecten die naar of van de armen lopen Handmeridianen worden genoemd, en die welke naar de benen aflopen of vanuit de benen opstijgen de Voetmeridianen zijn.

De drie Yin-handmeridianen lopen van de borst naar de hand; de drie Yang-handmeridianen, van de hand naar het hoofd (gezicht). De drie Yang-voetmeridianen lopen van het hoofd naar de voet; en de drie Yin-voetmeridianen lopen van de voet naar de borst. Dit beschrijft de circulatie van energie over het gehele lichaam en bakent de trajecten af waarlangs Qi, of energie, stroomt.

Met de armen boven het hoofd geheven en de handpalmen naar voren gericht, stroomt de energie in de drie Yin-handmeridianen (Long, Hart en Pericardium) van de borst naar de vingertoppen, opwaarts langs de voorzijde van de arm. De energie in de drie Yang-handmeridianen (Dikke Darm, Dunne Darm en de San Jiao) stroomt van de vingertoppen, afwaarts langs de achterzijde van de arm, om hun stroming in het gezicht te beëindigen.

Vanaf het hoofd reist de energie van TWEE van de drie Voetmeridianen (de Blaas en de Galblaas, maar niet de Maag) omlaag langs de zij- of achterkant van het lichaam en de buitenzijde van het been om in de tenen te eindigen. Om de cyclus te voltooien, reist de energie in de drie Yin-meridianen van de Voet (Milt, Lever en Nier) omhoog vanaf de tenen langs de binnenzijde van het been, verder langs de voorzijde van de buik en eindigend in de borst, waarna de cyclus opnieuw begint van de borst naar de hand. Er zijn uitzonderingen hierop, maar het algemene patroon klopt.

Het Maagkanaal is één uitzondering. Hoewel het een Yang-meridiaan is, loopt het aan de voorzijde van het lichaam samen met de Yin-meridianen, in plaats van langs de rug zoals de rest van de Yang-meridianen. De andere uitzondering is het Regerend Vat, dat een Yang-meridiaan is in het midden van de rug, waarin de energie opwaarts stroomt in tegenstelling tot de rest van de belangrijkste Yang-meridianen waarin de energie neerwaarts stroomt.

Het Regerend Vat, of Du Mai (Du of GV), volgt de wervelkolom opwaarts langs de rug, loopt over het hoofd en eindigt op het binnenoppervlak van de bovenlip. Het heeft geen directe verbindingen met een inwendig orgaan. De energiestroom is Yang en stijgt op vanaf het onderste deel van het traject, beginnend nabij de anus. Het verbindt zich met alle Yang-meridianen van het lichaam, en is belangrijk bij veel aandoeningen die manipulatie van de Yang-energie van het lichaam vereisen.

Het Ontvangenisvat, of Ren Mai (CV of Ren), loopt omhoog langs de middellijn aan de voorzijde van het lichaam. Het loopt van nabij de anus naar de mond, en de energie ervan is Yin, opstijgend van het onderlichaam naar het bovenlichaam, net als het Regerend Vat. In feite omcirkelen deze twee meridianen het lichaam verticaal op de middellijn, voor- en achterzijde.

Deze twee Vaten zijn niet bilateraal. Ze vormen geen direct onderdeel van het energiecirculatienetwerk van de orgaanmeridianen, en zijn ook niet geassocieerd met één bepaald orgaan. Ze behoren tot de acht Extra Vaten.

De energie die van de borst naar de vingertop reist, is overwegend Yin-energie. Toch wordt het op de terugweg langs de andere zijde van de arm Yang-energie. De energie verandert van polariteit, van Yin naar Yang, of van Yang naar Yin, naarmate ze de uiteinden van de ledematen nadert.

De energie die van de borst naar de vingertop reist, begint als overwegend Yin-energie, maar naarmate de energie het uiteinde nadert, begint de polariteit te veranderen, en tegen de tijd dat de vingertop is bereikt, raakt de Yin geleidelijk vermengd met de Yang-energie. Energie die van de vingertoppen naar het gezicht reist, begint als gemengd Yin/Yang, maar tegen de tijd dat het het gezicht bereikt, is het overwegend Yang-energie.

De energie die van het gezicht naar de tenen reist, begint als overwegend Yang-energie. Naarmate deze Yang-energie de onderste ledematen van het been nadert, begint de polariteit opnieuw te veranderen. Tegen de tijd dat de tenen zijn bereikt, is de Yang-energie vermengd met de Yin-energie in bijna gelijke verhoudingen. De terugkeer van de tenen naar de borst veroorzaakt opnieuw de omvorming. Deze Yin-energie stroomt vervolgens terug in de arm, om de cyclus voort te zetten.

Hieruit blijkt dus dat, terwijl Qi door de Primaire Meridianen circuleert, ze afwisselt in gekoppelde paren van Yin- en Yang-meridianen, waarbij ze twee uur in de Yin en twee uur in de Yang verblijft, in een soepel afwisselend ritme.

In het centrale gebied van hoofd en borst vindt, ook al gaat de energie van het ene Kanaal naar het andere, geen polariteitsverandering plaats. Het hoofd is het gebied waar de ene Yang-meridiaan zich bij een andere Yang-meridiaan aansluit, en de borst is waar elke Yin-meridiaan zich bij een andere aansluit.

De polariteitsverandering vindt niet plotseling plaats, maar gebeurt geleidelijk, meestal tussen de elleboog en de vingertoppen, en tussen de knie en de tenen. Therapeutisch gezien kunnen energiepolariteitsveranderingen het gemakkelijkst worden versneld of vertraagd bij punten onder de knie en onder de elleboog. Binnen deze grenzen bevinden zich de belangrijkste controle- of energiemanipulatiepunten van de acupunctuur.

Op acupunctuurkaarten verschijnen de meridianen als dunne oppervlaktelijnen die een reeks stippen verbinden die de acupunctuurpunten voorstellen. In werkelijkheid is er veel meer aan elke meridiaan dan wat op de acupunctuurkaarten en -diagrammen wordt getoond. Elk Kanaal heeft een innerlijk traject en een uiterlijk traject, en het is meestal het uiterlijke traject met zijn acupunctuurpunten dat op de meeste kaarten of tekeningen wordt getoond, terwijl de innerlijke trajecten niet toegankelijk zijn voor manipulatie door prikken.

De werkelijke omvang van de Meridianen kan niet worden weergegeven door lijnen op een tweedimensionale tekening. Op een tekening tonen de lijnen ons een denkbeeldige lijn van punt naar punt, die meestal de ongeveer centrale lijn van de invloedssfeer van dat Kanaal voorstelt. Volgens de Chinezen is elk Kanaal verbonden met alle weefsels, organen en functies waarop de acupunctuurpunten ervan invloed hebben of een effect teweegbrengen, ongeacht of dat in de directe omgeving van de punten is of op een veel verder gelegen gebied.

bijv. - Bekijk het Hartmeridiaan met zijn negen acupunctuurpunten, lopend vanuit de oksel langs het binnenoppervlak van de arm naar de top van de pink, zeer dicht bij het oppervlak. Dit is het gedeelte dat op standaard Meridiaankaarten en de meeste diagrammen wordt getoond. De Hartmeridiaan moet echter noodzakelijkerwijs verbonden zijn met het Hart, dus strekt hij zich intern uit van het okselpunt naar het orgaan van het Hart zelf. Maar de Hartmeridiaan heeft ook nog verschillende andere vertakkingen diep in het lichaam. Eén loopt naar de Dunne Darm, en een andere vertakking verbindt zich met het hoofd, specifiek met het oog, de tong en de hersenen.