Condition: Hoofdpijn en migraine

41% van de acupunctuurgroep halveerde de hoofdpijnfrequentie, tegen 17% van de controlegroep (RR 2.40, 95% CI 2.08 tot 2.76; NNT 4). Hoofdpijnfrequentie SMD -0.56 (95% CI -0.65 tot -0.48). Matige zekerheid. Measured in: 4 trials, 2,199 to 2,519 participants with episodic migraine, compared against acute treatment or usual care alone. Noch deelnemers noch behandelaars waren geblindeerd in deze vergelijking, dus meet ze het hele pakket van aandacht, ritueel, verwachting en prikken tegenover niets toevoegen. Ze zegt wat een reeks acupunctuurbehandelingen oplevert, niet wat de plaatsing van de naalden bijdraagt.

Ongeveer 1.2 minder aanvallen per 28 dagen dan placebo (MD -1.20, 95% CI -1.59 tot -0.80), en ongeveer een verdubbeling van het aandeel dat de aanvalsfrequentie halveerde (RR 2.02, 95% CI 1.57 tot 2.60; NNT 4). 200 mg was niet effectiever dan 100 mg. Geen significant verschil tegenover amitriptyline, flunarizine of propranolol. Measured in: 17 unique trials; 1,737 participants for attack frequency and 1,190 for the responder rate. Bijwerkingen bij 100 en 200 mg kwamen significant vaker voor dan bij placebo, met numbers needed to harm van 2 tot 25, veroorzaakt door paresthesie, smaakverandering, gewichtsverlies en cognitieve vertraging. Topiramate is teratogeen en vermindert de werkzaamheid van sommige hormonale anticonceptie, wat het gebruik beperkt bij precies de groep die het meest door migraine wordt getroffen.

Het aantal hoofdpijndagen halveerde bij 52% op amitriptyline, 55% op topiramate en 61% op placebo. Het onderzoek werd vroegtijdig gestopt wegens futiliteit. Vermoeidheid 30% en droge mond 25% bij amitriptyline; paresthesie 31% en gewichtsverlies 8% bij topiramate. Drie stemmingsstoornissen bij amitriptyline en één suïcidepoging bij topiramate. Measured in: 328 children and adolescents aged 8 to 17 with migraine, analyzed of 361 randomized. Een placeborespons van 61% is hoog genoeg dat een klein werkelijk geneesmiddeleffect zich erin zou kunnen verschuilen, en het vroegtijdig stoppen wegens futiliteit verbreedt de betrouwbaarheidsintervallen. Dit sluit voordeel bij een subgroep niet uit, en het zegt wel dat geen van beide geneesmiddelen bij een kind gestart zou moeten worden op basis van de gegevens bij volwassenen.

50% van de echte acupunctuurgroep tegen 41% van de schijngroep halveerde de hoofdpijnfrequentie direct na de behandeling (RR 1.23, 95% CI 1.11 tot 1.36; NNT 11), en 53% tegen 42% bij follow-up (NNT 10). Hoofdpijnfrequentie SMD -0.18 (95% CI -0.28 tot -0.08). Matige zekerheid. Measured in: 12 to 14 trials, 1,646 to 1,825 participants with episodic migraine. Schijnacupunctuur in deze studies omvat een behandelaar, een privéruimte, een half uur aandacht en oppervlakkig prikken of huidcontact op niet-punten, dus is het een actieve vergelijkingsgroep. De marge van 9 procentpunten is wat overblijft nadat dat alles is afgetrokken, en de bijwerkingen verschilden niet tussen de armen.

57% van de acupunctuurgroep tegen 46% van de medicatiegroep halveerde de hoofdpijnfrequentie na de behandeling (SMD -0.25, 95% CI -0.39 tot -0.10). Na zes maanden was het verschil versmald tot 59% tegen 54% en niet langer significant (SMD -0.13, 95% CI -0.28 tot 0.01). Bijwerkingen waren veel minder frequent bij acupunctuur (OR 0.25, 95% CI 0.10 tot 0.62). Matige zekerheid. Measured in: 3 to 5 trials, 451 to 931 participants; comparators were the standard oral prophylactics in use when the trials ran. Een dagelijkse tablet met bijwerkingen kan niet worden geblindeerd tegen een reeks naaldbehandelingen, en de deelnemers wisten wat ze kregen. Het werkzaamheidsvoordeel was na zes maanden grotendeels verdwenen, dus de blijvende bevinding is het verschil in bijwerkingen, niet het verschil in werkzaamheid. NICE (CG150, gewijzigd in 2025) beveelt acupunctuur voor migraineprofylaxe alleen aan als derdelijnsbehandeling, nadat propranolol, topiramaat en amitriptyline hebben gefaald, wat een beperktere aanbeveling is dan de richtlijn eerder gaf. Het beveelt acupunctuur nog steeds aan voor chronische spanningshoofdpijn, en beveelt het nog steeds af voor lage rugpijn, dus de verdeling tussen aandoeningen is reëel. De vergelijking met geneesmiddelen berust op 3 onderzoeken en 739 deelnemers; het bredere aantal deelnemers dat elders wordt aangehaald, hoort bij de analyse van bijwerkingen, niet bij die van de werkzaamheid. Acupunctuur had lagere odds op bijwerkingen, niet letterlijk een kwart van het aantal.

Tegenover routinezorg reageerde 48% op acupunctuur tegen 19% in een studie van 1,265 mensen (RR 2.5, 95% CI 2.1 tot 3.0) en 45% tegen 4% in een studie van 207 mensen (RR 11). Tegenover schijnbehandeling halveerde 51% (205 van de 391) tegen 43% (133 van de 312) de hoofdpijnfrequentie (RR 1.3, 95% CI 1.09 tot 1.5). Tegenover fysiotherapie, massage of beweging liet acupunctuur geen voordeel zien, en enkele uitkomsten vielen licht in het voordeel van de vergelijkingsgroep uit. Measured in: 12 trials, 2,349 participants with frequent episodic or chronic tension-type headache. De vergelijkingen met routinezorg komen uit twee ongeblindeerde studies, en de marge van 8 procentpunten ten opzichte van schijnbehandeling rust op vijf studies die gegevens leverden. Bijwerkingen werden gemeld door 17% bij acupunctuur en 12% bij schijnbehandeling, een verschil dat niet significant was.

Het aantal migrainedagen daalde met 3.9 per maand in de groep met handmatige acupunctuur, tegen 2.2 bij schijnprikken op niet-acupunten, in de weken 17 tot 20, en het aantal aanvallen daalde met 2.3 tegen 1.6. Geen ernstige bijwerkingen. Measured in: 147 adults with episodic migraine without aura at seven Chinese centers, mean age 36.5, 82% women, 20 sessions over 8 weeks. Dit is een van de beter opgezette onderzoeken op dit gebied: de schijnbehandeling was niet-penetrerend, geen oppervlakkig naaldprikken, deelnemers waren door de opzet acupunctuurnaïef, en blindering werd gemeten en gehandhaafd, waarbij 79% van de echte groep en 75% van de schijngroep geloofde dat ze waren gepenetreerd (P=0.891).

Het aantal maandelijkse hoofdpijndagen daalde met 12.3 bij het staken van medicatie plus het gelijktijdig starten van een preventief middel, met 9.9 bij een preventief middel zonder staken, en met 8.5 bij alleen staken. De omslag van chronische naar episodische hoofdpijn was na zes maanden respectievelijk 74.2%, 60.0% en 41.7%. Measured in: 120 patients with medication overuse headache at a Danish tertiary headache center, mean age 43.9, 79.4% women; 102 completed follow-up. Open-label bij één gespecialiseerd centrum over zes maanden, en elke arm kreeg de gestructureerde patiëntenvoorlichting van het centrum. De cijfers beschrijven wat er gebeurt met deskundige begeleiding, niet wat er gebeurt bij een poging om dit alleen te doen. De eis dat de hoofdpijn verbeterde na het staken maakte deel uit van de oudere ICHD-2-definitie, niet van ICHD-3, die de diagnose niet langer laat afhangen van verbetering.

Het aantal migrainedagen per maand daalde met 3.7 bij erenumab 140 mg en 3.2 bij 70 mg tegenover 1.8 bij placebo, vanaf een uitgangswaarde van 8.3. Het aantal migrainedagen halveerde bij 50.0% en 43.3% tegenover 26.6% bij placebo. De percentages bijwerkingen kwamen overeen met placebo. Measured in: 955 adults with episodic migraine randomized to 70 mg, 140 mg or placebo for six months. Zes maanden follow-up, alleen bij episodische migraine, dus het zegt niets over chronische migraine of over jarenlang continu gebruik. Obstipatie, af en toe ernstig, kwam pas na de lancering naar voren als een probleem van de hele medicijnklasse, niet in het onderzoek. De winst ten opzichte van placebo is minder dan twee migrainedagen per maand.

Het aantal migrainedagen per maand daalde met 4.2 bij atogepant 60 mg, 3.9 bij 30 mg en 3.7 bij 10 mg tegenover 2.5 bij placebo, vanaf een uitgangswaarde van 7.5 tot 7.9. De winst ten opzichte van placebo was 1.2 tot 1.7 dagen. Obstipatie 6.9 tot 7.7%, misselijkheid 4.4 tot 6.1%. Measured in: 873 adults with episodic migraine analyzed over 12 weeks. Twaalf weken, alleen episodische migraine. Het voordeel ten opzichte van placebo bevindt zich in hetzelfde bereik van één tot twee dagen als de oudere orale preventieve middelen; wat is veranderd, is de verdraagbaarheid, niet de effectgrootte.

Migrainedagen per maand: candesartan 16 mg 2.95 (95% CI 2.35 tot 3.55), propranolol met verlengde afgifte 160 mg 2.91 (2.36 tot 3.45), placebo 3.53 (2.98 tot 4.08). Aanvallen halveerden bij 43% op candesartan en 40% op propranolol tegenover 23% op placebo. Bijwerkingen 133, 143 en 90 respectievelijk. Measured in: 72 adults with episodic or chronic migraine, triple-blind double crossover, three 12-week treatment periods. 72 mensen bij één Noors centrum. Candesartan is off-label voor migraine in de meeste landen en is gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap. De eigen Cochrane-review van propranolol werd in 2017 ingetrokken, niet bijgewerkt, dus deze cross-overstudie draagt meer bewijskracht voor propranolol dan een eerstelijnsmiddel zou moeten nodig hebben. Het onderzoek werd ondersteund door de fabrikant van candesartan, die het middel leverde, financiering bijdroeg, en het manuscript beoordeelde en goedkeurde, bij een vergelijking van het eigen middel tegenover het standaard eerstelijns preventieve middel.

Tegenover placebo, gestandaardiseerd gemiddeld verschil -1.29 voor spanningshoofdpijn en -0.70 voor migraine. Relatief risico op het halveren van de hoofdpijnintensiteit 1.80 voor migraine en 1.41 voor spanningshoofdpijn. De effectiviteit nam toe met een langere behandelduur. Geen significant verschil tegenover SSRI's. Measured in: Randomized trials of tricyclic antidepressants in adults with migraine, tension-type headache or both. Bijwerkingen kwamen vaker voor dan bij placebo (RR 1.53), voornamelijk droge mond, slaperigheid en gewichtstoename, hoewel de uitval niet verhoogd was. Veel samengevoegde onderzoeken zijn oud en klein, en een effectgrootte van -1.29 voor spanningshoofdpijn is groot genoeg om aan te nemen dat publicatiebias eraan bijdraagt. Ten opzichte van SSRI's verschilden de twee niet in hoofdpijnfrequentie, maar tricyclische middelen waren significant beter in het bereiken van een reductie van 50% in intensiteit, dus "geen verschil" doet hen tekort.

Aerobe lichaamsbeweging verminderde het aantal migrainedagen met 0.6 plus of min 0.3 per maand. Ongepoold daalde de aanvalsduur 20 tot 27% en de pijnintensiteit 20 tot 54%. Matige kwaliteit van bewijs voor de bevinding over migrainedagen. Measured in: 6 studies of aerobic exercise programs in adults with migraine. Zes studies, met uitkomstmaten die te heterogeen waren om te poolen voor duur of intensiteit, dus trokken de reviewers voor geen van beide een conclusie. Lichaamsbeweging kan niet geblindeerd worden, en 0.6 dagen per maand is ongeveer een derde van wat een preventief geneesmiddel oplevert.

Petasites hybridus wortelextract 75 mg tweemaal daags verminderde de aanvalsfrequentie met 48% tegenover 26% bij placebo over vier maanden (p = 0.0012), waarbij 68% de aanvallen halveerde tegenover 49%. De dosis van 50 mg verminderde aanvallen met 36% en onderscheidde zich niet van placebo. De meest voorkomende bijwerkingen waren milde maag-darmklachten, voornamelijk oprispingen. Measured in: 245 adults aged 18 to 65 with migraine, three parallel arms over four months. De onderzoekscijfers zijn per-protocol, geen intention-to-treat. Duitsland en Zwitserland traden op tegen producten met groot hoefblad (Swissmedic trok de toelating in 2004 in); in het Verenigd Koninkrijk waren de producten al niet-gelicentieerd, dus er was geen toelating om te verliezen, en de toezichthouder verzocht in 2012 om een vrijwillige terugtrekking. De zorg over levertoxiciteit is waarom de vraag naar productkwaliteit, of de leverschadelijke alkaloïden daadwerkelijk zijn verwijderd, de hele beslissing bepaalt.

Aanvallen kwamen significant vaker voor tijdens de late luteale en vroege folliculaire fase, wanneer oestrogeen daalt, en significant minder vaak tijdens fasen van stijgend oestrogeen. Measured in: 38 women with regular menstrual cycles and one to four migraines a month, tracked with fertility monitors and daily urinary hormone metabolites. What could explain it instead: Cycle phase carries everything else that varies across the month with it: sleep, mood, analgesic use, and the prostaglandin release around menstruation. Timing alone cannot isolate estrogen withdrawal as the operative cause.. 38 vrouwen met regelmatige cycli en relatief weinig frequente migraine, wat precies de mensen uitsluit van wie de cycli onregelmatig zijn en van wie de aanvallen frequent zijn. Dit ondersteunt de oestrogeen-onttrekkingshypothese, zonder deze te bewijzen.

400 mg per dag gedurende drie maanden: 59% halveerde de aanvallen tegenover 15% bij placebo (NNT 2.3), met verbetering in aanvalsfrequentie (p = 0.005) en hoofdpijndagen (p = 0.012). Bijwerkingen waren diarree en polyurie. Measured in: 55 adults with migraine at a single Belgian center, three months. Eén klein onderzoek in één centrum uit 1998, met een responderverschil dat ongewoon groot is voor die steekproefgrootte, en het is niet op grote schaal gerepliceerd bij volwassenen. Het verschil trad pas op na de eerste maand, dus een proefperiode van vier weken bewijst niets.

600 mg per dag trimagnesiumdicitraat verminderde de aanvalsfrequentie met 41.6% tegenover 15.8% bij placebo in week 9 tot 12, met diarree bij 18.6% en maagirritatie bij 4.7%. Een tweede onderzoek in hetzelfde jaar met magnesiumaspartaat vond 28.6% responders tegenover 29.4% bij placebo en werd bij tussentijdse analyse gestopt wegens nutteloosheid. Measured in: Two randomized placebo-controlled trials: 81 adults aged 18 to 65 averaging 3.6 attacks a month, and 69 adults (64 women, 5 men) in a trial planned for 150. De twee onderzoeken gebruikten verschillende magnesiumzouten met verschillende opname, wat de meest waarschijnlijke reden is waarom ze het oneens zijn, en geen van beide is herhaald. 600 mg per dag aan magnesiumsupplementen overschrijdt de aanvaardbare bovengrens van inname, en ongeveer één op de vijf mensen kreeg diarree.

100 mg driemaal daags: 47.6% halveerde de aanvalsfrequentie tegenover 14.4% bij placebo na drie maanden (NNT 3), met minder hoofdpijndagen en minder dagen met misselijkheid. Goed verdragen. Measured in: 42 adults with migraine, double-blind placebo-controlled, three months. 42 mensen bij één centrum, en het verschil trad pas op in de derde behandelmaand. Een responderverschil zo groot in een onderzoek zo klein is het patroon dat het vaakst niet repliceert.

De resultaten tussen onderzoeken zijn inconsistent. Het ene grotere, methodologisch strenge onderzoek vond een verschil van 0.6 aanvallen per maand tussen moederkruid en placebo. De beoordelaars kwalificeerden het algehele bewijs als van lage kwaliteit en vonden geen grote veiligheidszorgen, met milde en omkeerbare bijwerkingen. Measured in: Randomized placebo-controlled trials of feverfew for migraine prevention in adults. Preparaten verschillen sterk in parthenolidegehalte, wat een aannemelijke reden is waarom de onderzoeken het oneens zijn, en geen enkel onderzoek heeft een gestandaardiseerd stabiel extract op grote schaal getest. Beroepsorganisaties zijn hierover verdeeld, waarbij de ene aanraadt het niet aan te bieden en andere het als waarschijnlijk werkzaam beoordelen.

Oraal sumatriptan 100 mg tegenover placebo: number needed to treat 4.7 voor pijnvrijheid na twee uur, 3.5 voor hoofdpijnverlichting na twee uur, en 6.5 voor aanhoudende pijnvrijheid gedurende 24 uur zonder reddingsmedicatie (24% tegenover 8%). Bijwerkingen waren voorbijgaand en mild met een duidelijke dosisrespons van 25 mg tot 100 mg. Measured in: 61 trials, 37,250 participants treating acute migraine attacks. De meeste onderzoeken behandelden één enkele aanval, dus niets hier beschrijft herhaald gebruik over maanden, waar de drempel voor medicatie-overgebruik toeslaat. Onderzoekspopulaties sluiten de cardiovasculaire ziekte uit die het geneesmiddel contra-indiceert, dus het veiligheidsprofiel beschrijft niet de mensen die moeten worden uitgesloten.

Ibuprofen 400 mg liet 26% pijnvrij na twee uur tegenover 12% bij placebo (NNT 7.2), en gaf hoofdpijnverlichting na twee uur bij 57% tegenover 25% (NNT 3.2), met aanhoudende verlichting na 24 uur bij 45% tegenover 19% (NNT 4.0). 200 mg was zwakker: 20% tegenover 10% pijnvrij (NNT 9.7). Bijwerkingen kwamen overeen met placebo. Measured in: 9 trials, 4,373 participants, 5,223 migraine attacks. Onderzoeken behandelden één of enkele aanvallen, dus het gastro-intestinale en renale risico van herhaald gebruik over maanden komt in deze cijfers niet naar voren. Geen enkel opgenomen onderzoek combineerde ibuprofen met een anti-emeticum, ondanks dat dit routinepraktijk is.

Paracetamol 1000 mg gaf pijnvrijheid na twee uur bij 19% tegenover 10% bij placebo (NNT 12) en hoofdpijnverlichting na twee uur bij 56% tegenover 36% (NNT 5.0). Gecombineerd met metoclopramide 10 mg verschilde het niet significant van oraal sumatriptan 100 mg voor hoofdpijnverlichting na twee uur. De percentages bijwerkingen kwamen overeen met placebo. Measured in: 11 studies, 2,942 participants, 5,109 migraine attacks. Een number needed to treat van 12 voor pijnvrijheid is zwak naast de alternatieven op deze pagina, en onderzoeken wierven mensen die bereid waren migraine met paracetamol te behandelen, die aannemelijk mildere aanvallen hebben. De combinatie met metoclopramide is waar het bruikbare resultaat zit.

Pijnvrijheid na twee uur bij 32.2% op lasmiditan 200 mg (OR 2.6, 95% CI 2.0 tot 3.6) en 28.2% op 100 mg (OR 2.2, 1.6 tot 3.0) tegenover 15.3% bij placebo. Verlichting van het meest hinderlijke symptoom bij 40.7% en 40.9% tegenover 29.5%. Measured in: 1,856 adults who treated a migraine attack; 77.9% had one or more cardiovascular risk factors in addition to migraine. Duizeligheid en sedatie komen vaak genoeg voor dat autorijden ten minste acht uur na een dosis wordt afgeraden. Er is geen rechtstreeks onderzoek tegenover een triptaan, dus de plaats van dit middel wordt bepaald door wie er geen kan gebruiken, niet door vergelijkende werkzaamheid.

Waarschijnlijke medicatie-overgebruikshoofdpijn had een populatieprevalentie van ongeveer 5.6% bij vrouwen en 2.3% bij mannen. Measured in: 41,614 adults aged 18 to 65 across 17 countries, 53.5% female, assessed by structured diagnostic interview. What could explain it instead: Probable medication overuse headache is assigned from self-reported medication days, and the people with the most headache days both take the most medication and recall it differently. A cross-sectional survey also cannot separate medication causing the headache from headache driving the medication.. Populatie-enquêtecijfers voor WAARSCHIJNLIJKE medicatieovergebruikshoofdpijn, aangezien een enquête niet het reeds bestaande hoofdpijnpatroon of de medicatieduur van drie maanden kan vaststellen die een volledige diagnose vereist. Dat is ook waarom de diagnose "waarschijnlijk" is, niet bevestigd: het is een beperking van de enquête, niet van de persoon.

Chocolade was niet waarschijnlijker om hoofdpijn uit te lokken dan carob in welke hoofdpijndiagnosegroep dan ook. Een eerdere overtuiging dat chocolade een trigger was, veranderde het resultaat niet. Measured in: 63 women with chronic headache (50% migraine, 37.5% tension-type, 12.5% both), given two chocolate and two carob samples in random order under double-blind conditions after two weeks on a diet low in vasoactive amines. 63 mensen, allemaal vrouw, allemaal vooraf behandeld met een eliminatiedieet dat zelf de reactiviteit kan veranderen, en carob verschilt genoeg in smaak en textuur dat blindering onvolmaakt is. Het kan een effect niet uitsluiten bij de minderheid die een zeer consistente chocoladereactie meldt.

81% van de mensen met migraine of spanningshoofdpijn gaf ten minste één trigger aan (95%-BI 0.75 tot 0.86). Stress werd door 58% aangegeven en slaap door 41%. De percentages stegen naarmate de vragenlijst meer triggercategorieën bevatte, en met het publicatiejaar. Measured in: 85 articles published 1958 to 2015, 27,122 participants, 420 unique triggers grouped into 15 categories. Dit meet wat mensen geloven dat hun hoofdpijn uitlokt, niet wat een aanval onder testomstandigheden uitlokt. De stijging in bevestiging naarmate er meer categorieën worden gevraagd, is een eigenschap van de vragenlijst, niet van de persoon die antwoordt, en de literatuur wordt door de eigen beoordelaars beschreven als extreem heterogeen.

Voortekenen verschijnen uren vóór de hoofdpijn en omvatten vermoeidheid, concentratieproblemen en een stijve nek. Voedselzucht wordt in deze fase veel beschreven, maar de hier aangehaalde studie vermeldt dit niet onder de gemeten symptomen. Measured in: 97 people with usable data of 120 recruited, using a prospective electronic diary. What could explain it instead: Expectancy. Participants knew the study was about symptoms preceding attacks, so both attention to early symptoms and the labeling of a subsequent headache as migraine are inflated by taking part.. Het punt dat ertoe doet voor triggers blijft overeind: omdat een waarschuwingsfase de pijn uren voorafgaat, kan voedsel dat in dat venster wordt gegeten een vroeg symptoom van de aanval zijn, niet de oorzaak ervan. De specifieke toeschrijving van voedselzucht aan deze bron is wat niet klopt.

Waarschijnlijke medicatieovergebruikshoofdpijn kwam ongeveer 5.6% voor bij vrouwen tegenover 2.3% bij mannen, onderdeel van het bredere patroon dat migraine ongeveer twee tot drie keer vaker voorkomt bij vrouwen. Measured in: 41,614 adults aged 18 to 65 across 17 countries, 53.5% female; and 162,576 US respondents aged 12 and over. What could explain it instead: Case ascertainment method. Structured interviews find far more migraine than mailed questionnaires do, so the two surveys differ in the size of the sex gap partly because they differ in how they ask. Men are also less likely to report headache to a clinician or to describe it as migraine.. De twee enquêtes zijn het oneens over de omvang van het verschil tussen de geslachten, met ongeveer een factor twee, dus de richting staat vast en de verhouding niet. De samengevoegde steekproef van 2025 oververtegenwoordigt landen met een lager middeninkomen, en de Amerikaanse enquête is inmiddels bijna twee decennia oud.

Volwassenen met migraine scoorden slechter op de Pittsburgh Sleep Quality Index dan controles (g = 0.75, 95% CI 0.54 tot 0.96), met een groter verschil bij chronische migraine (g = 1.03) dan episodische migraine (g = 0.63). Op polysomnografie hadden zowel volwassenen (g = -0.22) als kinderen (g = -0.71) een lager percentage REM-slaap. Kinderen hadden ook minder totale slaaptijd (g = -1.37) en meer waakzaamheid (g = 0.52). Measured in: 32 studies; 21 measuring subjective sleep quality in adults, 6 polysomnography in adults, 5 polysomnography in children. What could explain it instead: Reverse causation and shared drivers. Anxiety, depression and preventive medication all affect sleep architecture and headache frequency together, and the pooled studies did not consistently adjust for them.. Elke vergelijking is cross-sectioneel, dus kan het niet zeggen of slechte slaap migraine veroorzaakt, migraine de slaap verstoort, of beide. Het polysomnografie-effect bij volwassenen is klein en berust op zes studies.

Migraine van elk type droeg een samengevoegd relatief risico op ischemische beroerte van ongeveer 1.73, oplopend tot 2.16 bij migraine met aura. De associatie bij mannen (1.37, 95%-BI 0.89 tot 2.11) bereikte geen significantie. Measured in: Pooled observational studies of migraine and cardiovascular disease; nine studies contributed the ischemic stroke estimate. What could explain it instead: Smoking and oral contraceptive use both travel with migraine and with stroke, and aura status in most contributing studies came from questionnaires, not neurological assessment, so misclassification could push the aura and no-aura estimates in either direction.. Samengevoegde observationele gegevens, geen onderzoeken. Het absolute risico op ischemische beroerte bij een jonge vrouw is laag, dus een verdubbeling ervan blijft een klein getal, en de subgroepbevindingen naar aura, geslacht, leeftijd, roken en anticonceptiegebruik zijn secundaire analyses, niet de primaire vraag.

Eén patiënt-controleanalyse vond dat migraine ZONDER aura de kans op beroerte verhoogde bij gebruiksters van gecombineerde anticonceptie, terwijl migraine MET aura dat niet deed, wat het oudere werk tegenspreekt waarop de voorschrijfregels berusten. Elke vorm van migraine verhoogde de kans (OR 2.00), en een pil met 30 µg of meer oestrogeen droeg een hogere kans (OR 1.52) dan pillen met een lagere dosis. Measured in: 127 stroke cases matched to 635 controls, drawn from 203,853 combined hormonal contraception users at one US tertiary center between 2010 and 2019. What could explain it instead: Channeling by indication. Clinicians already avoid combined hormonal contraception in women with known aura, so the women with aura who were nonetheless prescribed it are a selected, lower-risk group, which drags the aura estimate down. Aura status was taken from chart review, not prospective classification.. 127 gebeurtenissen bij één centrum. De bevinding over aura staat haaks op de grotere samengevoegde literatuur en op de geschiktheidscriteria die het voorschrijven wereldwijd sturen, en het is een reden om de vraag te blijven volgen, niet om te veranderen wat wordt voorgeschreven. Dit is de minder betrouwbare van de twee tegenstrijdige bronnen: het resultaat over aura komt van een groep mensen met aura die de pil toch kregen voorgeschreven, wat selecteert op een laag uitgangsrisico en een nulresultaat bijna oninterpreteerbaar maakt. Het veiligheidsadvies op deze pagina volgt de betrouwbaardere meta-analyse en is niet afgezwakt. De bevinding over de oestrogeendosis is het bruikbare deel.