Condition: Leeftijdsgebonden maculadegeneratie

Bij deelnemers met matige AMD, of gevorderde AMD in één oog, verlaagde een dagelijkse formule van vitamine C, vitamine E, bètacaroteen en zink (met koper) de kans op progressie naar gevorderde AMD met ongeveer 25% (oddsratio 0.72) en het risico op matig gezichtsverlies met ongeveer 19% over een mediaan van 6.3 jaar. Deelnemers zonder AMD of met alleen vroege AMD vertoonden geen voordeel. Measured in: 3,640 people aged 55 to 80 with a range of AMD severity, randomized to antioxidants plus zinc, antioxidants alone, zinc alone, or placebo. Het voordeel bleef beperkt tot degenen die al matige AMD of gevorderde AMD in één oog hadden; de formule vertraagde niets bij mensen zonder AMD of met vroege AMD, en het herstelt geen reeds verloren gezichtsvermogen. Deze oorspronkelijke formule bevatte bètacaroteen, dat later werd verwijderd om de redenen in de veiligheidsclaim.

Het toevoegen van omega-3-vetzuren (350 mg DHA plus 650 mg EPA per dag) aan de AREDS-formule leverde geen significante vermindering op in progressie naar gevorderde AMD vergeleken met de formule zonder deze vetzuren (hazard ratio 0.97, niet significant) over een mediaan van vijf jaar. Measured in: 4,203 people aged 50 to 85 at high risk of advanced AMD, in a factorial randomized trial. Dit was het geïsoleerde supplement gemeten tegen een hard klinisch eindpunt; vette vis gegeten als voedsel past nog steeds in het voedingspatroon dat samenhangt met een lager risico, wat een afzonderlijke bewijslijn is. De studie testte één dosis en formulering van DHA en EPA.

In MARINA behield maandelijks ranibizumab het gezichtsvermogen (minder dan 15 letters verloren) bij ongeveer 95% van de mensen met neovasculaire LMD na één jaar tegenover 62% bij een schijnbehandeling, en won ongeveer 34% 15 of meer letters tegenover 5% bij een schijnbehandeling. In ANCHOR handhaafde ranibizumab het gezichtsvermogen bij ongeveer 94 tot 96% tegenover 64% bij fotodynamische therapie, met een gemiddeld verbeterend gezichtsvermogen bij behandeling. Measured in: 716 people in MARINA (minimally classic or occult lesions) and 423 in ANCHOR (predominantly classic lesions), both randomized trials. Het voordeel hangt af van een snelle en voortgezette behandeling, en het studieregime was maandelijkse injectie; de injecties dragen een klein risico op intraoculaire infectie en worden gegeven door een specialist. Ze behandelen de natte vorm, niet de droge.

Na één jaar was het veel goedkopere bevacizumab niet-inferieur aan ranibizumab voor de gezichtsscherpte bij neovasculaire LMD, met gemiddelde winsten van 8.0 versus 8.5 letters (verschil binnen de vooraf gespecificeerde equivalentiemarge). Percentages van overlijden, hartinfarct en beroerte waren vergelijkbaar tussen de middelen, hoewel algehele ernstige systemische ongewenste voorvallen (voornamelijk ziekenhuisopnames) iets vaker voorkwamen bij bevacizumab (24.1% vs 19.0%; risicoverhouding 1.29, 95%-BI 1.01 tot 1.66), een verschil dat latere analyses niet consistent bevestigden. Measured in: 1,208 people with neovascular AMD randomized to bevacizumab or ranibizumab, monthly or as-needed (CATT). De twee middelen waren equivalent voor gezichtsvermogen, wat van belang is omdat bevacizumab een fractie kost van ranibizumab; de studie noteerde wel een klein verschil in sommige niet-oculaire ernstige voorvallen dat latere analyses niet consistent bevestigden.

In de directe vergelijking hing het vervangen van beta-caroteen door luteïne (10 mg) plus zeaxanthine (2 mg) samen met een verdere vermindering van progressie naar gevorderde LMD van ongeveer 18% (hazard ratio 0.82, 95%-BI 0.69 tot 0.96), en het voordeel was het grootst bij deelnemers wier voedingsinname van deze pigmenten het laagst was. Measured in: Subgroup and secondary analyzes within the 4,203-participant AREDS2 trial. De algehele primaire vergelijking van het toevoegen van luteïne en zeaxanthine aan de formule was niet statistisch significant; het getal van 18% komt uit de vooraf gespecificeerde secundaire analyse die de pigmenten direct voor beta-caroteen substitueert, dus het is ondersteunend, niet bevestigend bewijs.

Bij het poolen van het observationele bewijs was huidig roken de meest consistente modificeerbare risicofactor voor late LMD, waarbij huidige rokers ruwweg twee tot drie keer het risico van nooit-rokers droegen, met een duidelijke dosis-respons met pakjaren, en een risico dat over de jaren na het stoppen daalde richting dat van niet-rokers. Measured in: Systematic reviews and meta-analyzes of population cohort and case-control studies of AMD risk factors. De onderliggende studies zijn observationeel, dus residuele confounding kan niet worden uitgesloten, maar de omvang, consistentie en dosis-respons van de rookassociatie maken het de sterkste geïdentificeerde modificeerbare risicofactor. De reviews rapporteren late LMD overall, zonder droog en nat duidelijk te onderscheiden.

Bij het poolen van twee lange populatiecohorten hadden mensen in de hoogste band van adherentie aan een Mediterraan dieet een risico van ongeveer 40% lager op het ontwikkelen van incidente gevorderde LMD dan degenen in de laagste band (hazard ratio van ongeveer 0.59), met de associatie standhoudend na correctie voor bekende risicofactoren. Measured in: 4,996 people in the Rotterdam Study (RS-I) and the Alienor Study, followed for incident advanced AMD (EYE-RISK Consortium). What could explain it instead: Healthy-user bias: people who eat closest to a Mediterranean pattern also tend to be less likely to smoke, more active and of higher socioeconomic status, all of which independently affect AMD risk. The analysis adjusted for measured factors but cannot remove unmeasured ones.. De associatie gold specifiek voor gevorderde LMD, en het effect voor vroege LMD was zwakker. Het is bewijs over voedingspatronen, geen studie, dus het toont een consistent verband, geen bewijs dat het veranderen van het dieet de uitkomst verandert.

Mensen in het hoogste vijfde deel van carotenoïde-inname hadden een ruwweg 43% lager risico op gevorderde LMD dan degenen in het laagste vijfde deel (oddsratio 0.57). Spinazie en koolraab, rijk aan luteïne en zeaxanthine, vertoonden de sterkste individuele associatie, waarbij de hoogste inname werd gekoppeld aan ruwweg de helft van het risico. Measured in: 356 people with advanced AMD and 520 controls in the multicenter Eye Disease Case-Control Study. What could explain it instead: Recall bias and healthy-diet clustering: people eating more leafy greens differ in other health behaviors, and diet was reported after diagnosis, which can color recall.. Als patiëntcontrolestudie waarbij mensen werd gevraagd wat ze aten, is het vatbaar voor herinneringsbias en kan het geen oorzakelijkheid vaststellen, maar het is de klassieke bevinding die als eerste wees op de maculapigmenten en het is in overeenstemming met het latere bewijs over voedingspatronen.

OAKS en DERBY waren twee multicenter, dubbelgemaskeerde, schijngecontroleerde fase 3-trials waarbij 1,258 mensen van 60 jaar en ouder met geografische atrofie door AMD werden gerandomiseerd naar intravitreaal pegcetacoplan maandelijks, om de maand, of schijnbehandeling. Na 24 maanden vertraagde maandelijks pegcetacoplan de groei van de atrofielaesie op fundusautofluorescentie met 22% in OAKS (gemiddeld verschil volgens kleinste kwadraten -0.90 mm2, 95%-BI -1.30 tot -0.50) en 19% in DERBY (-0.75 mm2, -1.15 tot -0.34), waarbij de arm om de maand niet ver achterbleef. De belangrijkste secundaire eindpunten voor visuele functie, waaronder best gecorrigeerde gezichtsscherpte en functioneel lezen, toonden geen verschil met schijnbehandeling na 24 maanden. Nieuw ontstane exsudatieve (natte) AMD trad op bij 11% tot 13% van de ogen met maandelijkse injectie tegenover 2% tot 4% bij schijnbehandeling. Het middel vertraagt dus betrouwbaar de structurele progressie waarvoor het is goedgekeurd, terwijl het effect ervan op het zicht dat iemand daadwerkelijk gebruikt nog niet is aangetoond.