Measure: Weet waar je staat

Elke 11 lb (5 kg) lagere handknijpkracht ging gepaard met een 16% hoger sterftecijfer (HR 1.16, 95% BI 1.13 tot 1.20) bij 139,691 mensen in 17 landen. Measured in: 139,691 adults aged 35 to 70 across 17 countries, 58% women (the PURE study). What could explain it instead: Observational. Low grip strength is often an early sign of illness rather than its cause, which the short four-year follow-up makes more likely, not less.. Handknijpkracht is een marker van de algemene conditie en geen doel op zich, dus het trainen van je handen zal de uitkomst niet veranderen. De vaak herhaalde bewering dat handknijpkracht bloeddruk verslaat als voorspeller, is beperkter dan het klinkt: het was een post-hocvergelijking, gemeten per standaarddeviatie, en het geldt voor sterfte maar niet voor nieuwe hart- en vaatziekten, waar bloeddruk beter voorspelde. De mediane follow-up was slechts vier jaar, en het waren volwassenen vanaf 35 jaar in plaats van een steekproef van oudere volwassenen.

Elke 0.1 m/s snellere gebruikelijke loopsnelheid ging gepaard met ongeveer 12% lagere sterfte (HR 0.88, 95% BI 0.87 tot 0.90). Measured in: 34,485 community-dwelling adults aged 65 and over, pooled from nine cohorts, about 60% women. What could explain it instead: Observational, and slow walking reflects existing disease as much as it forecasts new disease.. Een gepoolde analyse van individuele deelnemersgegevens uit negen geselecteerde cohorten in plaats van een systematische review, dus het draagt geen van de controles op publicatiebias die die term meestal impliceert. De steekproeven waren overwegend blank en Amerikaans. De voorspelde tienjaarsoverleving op 75-jarige leeftijd liep van 19% tot 87% bij mannen en 35% tot 91% bij vrouwen over het snelheidsbereik, een opmerkelijke spreiding voor een test die enkele seconden duurt.

Vergeleken met een correct gemaat manchet gaf een standaardmanchet een systolische druk aan die 19.5 mmHg hoger was (95%-BI 16.1 tot 22.9) bij mensen wier arm een extra grote manchet nodig had, 4.8 mmHg hoger (3.0 tot 6.6) bij wie een grote manchet nodig had, en 3.6 mmHg lager (-5.6 tot -1.7) bij wie een kleine manchet nodig had. Measured in: 195 community-dwelling adults in Baltimore across a range of mid-arm circumferences, mean age 54, 34% male, 68% Black, 51% with hypertension. Metingen werden verricht met een geautomatiseerd oscillometrisch apparaat in een onderzoeksomgeving, zodat de cijfers de manchetfout isoleren terwijl elke andere variabele onder controle wordt gehouden. Thuis komt de manchetfout bovenop armhouding en rusttijd, in plaats van deze te vervangen. Eén onderzoekslocatie en overwegend zwarte deelnemers, en de verdeling van de omtrek van de bovenarm bepaalt wie hierdoor wordt getroffen.

Na correctie voor BMI hadden mannen in het hoogste vijfde deel van de buikomvang 2.05 keer het sterfterisico van degenen in het laagste vijfde deel (95%-BI 1.80 tot 2.33) en vrouwen 1.78 keer (1.56 tot 2.04). Voor de taille-heupratio waren de cijfers 1.68 en 1.51. BMI bleef significant geassocieerd met sterfte in modellen die ook de buikomvang bevatten. Measured in: 359,387 participants from nine European countries in the EPIC cohort, mean follow-up 9.7 years, 14,723 deaths; lowest mortality risk sat at a BMI of 25.3 in men and 24.3 in women. What could explain it instead: Reverse causation through illness-related weight loss. Undiagnosed cancer, COPD and heart failure shrink the waist years before they kill, which loads the leanest group with sick people and steepens the apparent gradient.. Buikomvang en BMI voegen elk informatie toe die de ander mist, dus dit is een argument om beide te meten, niet om de ene door de andere te vervangen. De modellen corrigeren voor opleiding, roken, alcohol, fysieke activiteit en lengte, en kunnen het onderliggende probleem niet wegcorrigeren dat ziekte gewichtsverlies veroorzaakt vóórdat het de dood veroorzaakt.

De risicogecorrigeerde sterfte door alle oorzaken daalde over elke fitheidscategorie, zonder dat een bovengrens werd gevonden. De groep met de laagste fitheid had 5.04 keer de sterfte van toppresteerders (95%-BI 4.10 tot 6.20), en beneden-gemiddeld tegenover boven-gemiddeld gaf 1.41 (1.34 tot 1.49). Die cijfers zijn vergelijkbaar met of groter dan coronaire hartziekte (1.29), roken (1.41) en diabetes (1.40) in hetzelfde model. Measured in: 122,007 adults referred for symptom-limited exercise treadmill testing at a US tertiary center between 1991 and 2014, mean age 53.4, 59.2% male, median follow-up 8.4 years, 13,637 deaths. What could explain it instead: Reverse causation. Undiagnosed illness lowers treadmill performance before it becomes a diagnosis, and the least fit group in a referral population is enriched for people who were already unwell on the day they were tested.. Iedereen in dit cohort werd verwezen voor een loopbandtest, wat betekent dat iedereen een klinische reden had om daar te zijn, zodat dit geen steekproef uit de algemene bevolking is. Fitheid werd geschat op basis van piek-metabole-equivalenten op een loopband, niet gemeten via gasuitwisseling, en niets daarvan kan worden gereproduceerd met iets dat u zelf bezit.

Eén op de vijf kon de 10-secondenhouding niet volhouden. Onder hen overleed 17.5% tijdens de follow-up, tegenover 4.6% van degenen die dat wel konden, een gecorrigeerde hazard ratio van 1.84 (95% BI 1.23 tot 2.78). Measured in: 1,702 adults aged 51 to 75 attending a private exercise-medicine clinic in Brazil, 68% men. What could explain it instead: Observational. Neurological and musculoskeletal disease impairs balance and independently raises mortality, and a clinic population differs from the general public in ways adjustment cannot remove.. Verreweg de kleinste van onze drie zelfmetingen, en geen algemene bevolkingssteekproef: dit waren zelfgeselecteerde bezoekers van één kliniek. Het betrouwbaarheidsinterval is breed. Beschouw het als een gratis signaal waarop het de moeite waard is te reageren, niet als een precieze vermenigvuldigingsfactor, en niet als even zwaarwegend als de bevindingen over handknijpkracht en loopsnelheid.

Van zes gezondheids- en functiematen die een jaar lang elk kwartaal werden gevolgd, voorspelde alleen verbeterde loopsnelheid de achtjaarsoverleving. De sterfte was 31.6% bij degenen die met ten minste 0.1 m/s verbeterden, 41.2% bij degenen die tijdelijk verbeterden, en 49.3% bij degenen die nooit verbeterden (gecorrigeerde hazard ratio 0.42, 95%-BI 0.29 tot 0.61). Measured in: 439 adults aged 65 and over recruited through a Medicare health maintenance organization and Veterans Affairs primary care programs in the United States. What could explain it instead: Observational. Recovery from an acute illness or a hospitalization raises gait speed and independently improves survival, so improvement partly marks who was temporarily unwell at baseline, not who got fitter.. Dit toont dat mensen wier loopsnelheid verbetert langer leven, niet dat het opzettelijk verbeteren van uw loopsnelheid u langer laat leven. De auteurs besluiten met een oproep tot onderzoek naar de vraag of interventies die de loopsnelheid verhogen de overleving beïnvloeden, wat nog niet was onderzocht. De steekproef is klein, uit één land, en afkomstig uit twee specifieke gezondheidszorgsystemen.

In hetzelfde cohort waarin elke 11 lb (5 kg) minder knijpkracht samenging met een 16% hoger sterftecijfer, toonde knijpkracht geen significante associatie met nieuw ontstane diabetes, ziekenhuisopname wegens longontsteking of COPD, letsel door een val, of fractuur. Measured in: 139,691 adults aged 35 to 70 across 17 countries, 58% women, grip measured with a Jamar dynamometer, median follow-up 4.0 years. What could explain it instead: Observational. Fracture and fall injury depend heavily on bone density, medication and home environment, none of which grip strength measures, so a null here reflects what the test does not read, not an absence of relationship in the body.. Een nulresultaat over een mediane follow-up van vier jaar is een zwakkere uitspraak dan een nulresultaat over vijftien jaar, vooral voor uitkomsten die zo zeldzaam zijn als fractuur in een cohort dat op 35-jarige leeftijd begint. De bevinding is dat knijpkracht een algemene marker is, geen specifieke, en dit rechtvaardigt niet de omgekeerde claim dat handkracht niets te maken heeft met vallen.

Elk afzonderlijk ingevoerd voorspelden zowel de spreekkamerbloeddruk (hazard ratio 1.13 per 10 mmHg systolisch) als de thuisbloeddruk (1.23) cardiovasculaire gebeurtenissen. In hetzelfde model ingevoerd, voorspelde alleen de thuisbloeddruk nog steeds gebeurtenissen (1.22, 95%-BI 1.09 tot 1.37) en de spreekkamerbloeddruk niet (1.01, 0.92 tot 1.12). De systolische thuisbloeddruk was de enige voorspeller van totale sterfte. Measured in: 2,081 randomly selected Finnish adults aged 45 to 74, followed a mean of 6.8 years, with 162 cardiovascular events and 118 deaths. What could explain it instead: Observational. People willing and able to self-measure at home differ in health literacy, medication adherence and comorbidity from those who are not, and that difference tracks cardiovascular risk independently of the reading.. 162 gebeurtenissen is een bescheiden aantal voor een modelvergelijking, en de betrouwbaarheidsintervallen overlappen meer dan een enkele puntschatting suggereert. Thuismetingen in deze studie werden verricht volgens instructie met een verstrekt gevalideerd apparaat, wat niet hetzelfde is als metingen op welke monitor een persoon dan ook zelf bezit. Ambulante monitoring, niet thuismonitoring, blijft de referentiestandaard voor bloeddruk buiten de spreekkamer.

Elke 10 slagen per minuut hogere rusthartslag ging gepaard met een relatief risico van 1.09 (95%-BI 1.07 tot 1.12) voor sterfte door alle oorzaken en 1.08 (1.06 tot 1.10) voor cardiovasculaire sterfte. Ten opzichte van de laagste categorie gaf 60 tot 80 slagen per minuut 1.12 en boven 80 slagen per minuut 1.45 (1.34 tot 1.57). Het risico op sterfte door alle oorzaken steeg lineair vanaf 45 slagen per minuut. Measured in: 46 prospective cohort studies in general populations, 1,246,203 participants and 78,349 deaths for all-cause mortality; 848,320 participants and 25,800 deaths for cardiovascular mortality. What could explain it instead: Observational. Fitness, thyroid disease, anemia, fever, subclinical heart failure and beta blocker use all set resting heart rate and independently affect mortality, and adjustment for traditional cardiovascular risk factors does not touch most of them.. De auteurs melden aanzienlijke heterogeniteit tussen studies en detecteerden publicatiebias, wat de reden is dat dit als matig en niet als sterk wordt beoordeeld, ondanks de omvang. Rusthartslag wordt ook inconsistent gemeten tussen cohorten, en de toename van het cardiovasculaire risico werd alleen significant vanaf 90 slagen per minuut.

Ten opzichte van mensen met minder dan 70 slagen per minuut bij beide metingen (8.2 sterfgevallen door ischemische hartziekte per 10,000 persoonsjaren) hadden degenen die bij de eerste meting onder 70 zaten en tien jaar later boven 85, een gecorrigeerde hazard ratio van 1.9 (95%-BI 1.0 tot 3.6), en degenen die van 70-85 naar boven 85 gingen 1.8 (1.2 tot 2.8). De associatie was niet lineair (p = 0.003 voor kwadratische trend), en een daling van de rusthartslag liet geen algemeen sterftevoordeel zien. Measured in: 13,499 men and 15,826 women in Norway without known cardiovascular disease, measured twice about ten years apart in the Nord-Trondelag health study, mean 12 years of follow-up, 3,038 deaths of which 388 from ischaemic heart disease. What could explain it instead: Observational. A resting heart rate that climbs over a decade is a signal of developing illness, weight gain, deconditioning or new medication, all of which raise cardiac mortality on their own, so the rise marks the process, not causing it.. 388 sterfgevallen door ischemische hartziekte, verdeeld over veel veranderingscategorieën, maakt de individuele hazard ratio's onnauwkeurig, en het betrouwbaarheidsinterval van de grootste ervan raakt 1.0. De bevinding dat een dalende hartslag geen algemeen voordeel opleverde, is het deel dat het meest relevant is voor iemand die probeert het getal omlaag te trainen, en het is een nulresultaat binnen een observationele studie, geen trial waarin de hartslag daadwerkelijk werd verlaagd.

Over de bovenste vier kwintielen van de Sleep Regularity Index, vergeleken met het minst regelmatige kwintiel, was de sterfte door alle oorzaken 20% tot 48% lager, kankersterfte 16% tot 39% lager en cardiometabole sterfte 22% tot 57% lager. Slaapregelmaat voorspelde sterfte door alle oorzaken sterker dan slaapduur, in beide uitgevoerde modelvergelijkingen. Measured in: 60,977 UK Biobank participants, mean age 62.8, 55.0% female, with more than 10 million hours of accelerometer data and 1,859 deaths over a mean 6.3 years. What could explain it instead: Observational. Shift work, chronic pain, depression and terminal illness all fragment sleep timing and independently raise mortality, so irregularity partly marks who is unwell or working nights.. Zes jaar follow-up in een cohort met een mediane regelmaatindex van 81 laat weinig ruimte om onregelmatige slaap te scheiden van de ploegendienst, ziekte en sociale omstandigheden die deze veroorzaken. De vergelijking met slaapduur berust op geneste modeltoetsen waarvan de p-waarden (0.14 tot 0.20) laten zien dat slaapduur niets toevoegt, niet dat regelmaat een oorzaak is. Deelnemers aan de UK Biobank zijn gezonder en minder achtergesteld dan de Britse bevolking.

Gescoord van 0 tot 10 op basis van hoeveel steunpunten met hand of knie u nodig heeft om uzelf op de grond te laten zakken en weer op te staan, gingen lagere scores gepaard met hogere sterfte. Ten opzichte van de hoogste band van 8 tot 10 waren de multivariabel gecorrigeerde hazard ratio's 5.44 (95%-BI 3.1 tot 9.5) voor scores van 0 tot 3, 3.44 (2.0 tot 5.9) voor 3.5 tot 5.5 en 1.84 (1.1 tot 3.0) voor 6 tot 7.5. Elke stijging van één punt ging gepaard met een verbetering van de overleving van 21%. Measured in: 2,002 adults aged 51 to 80, 68% men, attending the CLINIMEX exercise-medicine clinic in Rio de Janeiro, median follow-up 6.3 years, 159 deaths (7.9%). What could explain it instead: Observational. The conditions that make it hard to get off the floor, arthritis, obesity, and neurological and cardiac disease among them, independently raise mortality, so the score reads existing illness as much as it forecasts new illness.. Dezelfde zelfgeselecteerde klinische populatie als bij de bevinding over de tiensecondenbalanstest, dus dit is geen steekproef uit de algemene bevolking en de betrouwbaarheidsintervallen zijn breed. De score combineert kracht, flexibiliteit en lichaamsgewicht, zodat een lage uitslag niet naar één specifieke oorzaak wijst, en de test vraagt u om uzelf op de grond te laten zakken, wat niet veilig is om alleen te proberen als u kwetsbaar bent of in het afgelopen jaar bent gevallen.

De gepoolde overlevingsanalyse was gebaseerd op een stopwatch en een parcours van 13 voet (4 meter): vanuit stilstand, lopen op uw gebruikelijke tempo, alsof u over straat loopt, zonder verdere aanmoediging. De gemiddelde snelheid bij de 34,485 deelnemers was 0.92 m/s (SD 0.27). Measured in: 34,485 community-dwelling adults aged 65 and over, mean age 73.5, 59.6% women, 79.8% white, pooled from nine cohorts collected between 1986 and 2000. What could explain it instead: Observational. Slow walking is a common final pathway for heart failure, arthritis, neuropathy and depression, so the speed reads existing disease as much as it forecasts new disease.. Niet alle bijdragende cohorten gebruikten een parcours van 13 voet (4 meter). Loopafstanden liepen van 8 voet tot 20 voet (6 meter) en werden met een formule omgerekend naar een equivalent van 13 voet (4 meter), waaronder één omrekening die was afgeleid van slechts 61 mensen die beide afstanden liepen. Het protocol thuis nabootsen brengt u dichter bij de gepubliceerde cijfers dan enige variant ervan, en het gepoolde getal draagt die omrekening nog steeds in zich.

Vergeleken met een arm die op een tafel op harthoogte werd ondersteund, overschatte het rusten van de hand op de schoot de systolische druk met 3.9 mmHg (95%-BI 2.5 tot 5.2) en de diastolische druk met 4.0 mmHg (3.1 tot 5.0). Een onondersteunde arm langs het lichaam overschatte de systolische druk met 6.5 mmHg (5.1 tot 7.9) en de diastolische druk met 4.4 mmHg (3.4 tot 5.4). Measured in: 133 adults aged 18 to 80 recruited in Baltimore, mean age 57, 53% female; 36% had systolic pressure of 130 mmHg or above and 41% had a BMI of 30 or above. Onderzoek op één locatie met drievoudige geautomatiseerde metingen onder onderzoeksomstandigheden, zodat armhouding wordt geïsoleerd terwijl alles anders constant wordt gehouden. Het zegt niets over hoe vaak elke houding in de praktijk wordt gebruikt, wat de grootheid is die de fout op populatieniveau bepaalt.

Algemene gezondheidscontroles hadden weinig of geen effect op de totale sterfte (risk ratio 1.00, 95%-BI 0.97 tot 1.03; 11 trials, 233,298 deelnemers, 21,535 overlijdens, hoge zekerheid, I-kwadraat 0%) of kankersterfte (1.01, 0.92 tot 1.12, hoge zekerheid), en waarschijnlijk weinig of geen effect op cardiovasculaire sterfte (1.05, 0.94 tot 1.16, matige zekerheid). Gebeurtenissen door ischemische hartziekte bleven onveranderd (0.98, 0.94 tot 1.03, hoge zekerheid). Measured in: 17 randomized trials, 15 reporting outcome data, 251,891 participants unselected for disease or risk factors; geriatric trials were excluded by design. Dit gaat over gebundelde screening van meer dan één orgaansysteem bij mensen zonder specifieke reden om getest te worden. Het zegt niets over een specifieke test die om een specifieke reden is aangevraagd, niets over gevestigde screeningsprogramma's voor één ziekte, en niets over oudere volwassenen, die werden uitgesloten. Verschillende opgenomen trials zijn oud genoeg dat de behandelingen die na een positieve uitslag beschikbaar zijn, sindsdien zijn verbeterd.

Voor de 30 seconden durende chair stand-test was de test-hertest intraclass-correlatie 0.84 bij mannen en 0.92 bij vrouwen, en correleerde het aantal chair stands met de maximale, voor lichaamsgewicht gecorrigeerde leg press bij r = 0.78 bij mannen en r = 0.71 bij vrouwen. De prestaties daalden significant met elk decennium van de zestiger tot de tachtiger levensjaren en waren lager bij weinig actieve dan bij zeer actieve deelnemers. Measured in: 76 community-dwelling volunteers over 60, mean age 70.5, for the reliability and validity work; the criterion-referenced independence standards were later derived from 2,140 moderate-functioning older adults aged 60 to 94. What could explain it instead: Volunteer selection. People who agree to perform two maximal leg-press tests are fitter and more mobile than the population the test is used to screen, which inflates both the reliability and the correlation with leg press.. De validatiesteekproef bestond uit 76 over het algemeen actieve vrijwilligers, en de auteurs beperken hun conclusie tot over het algemeen actieve, zelfstandig wonende ouderen. De gepubliceerde afkapwaarden beschrijven het vermogen dat samenhangt met het behouden van fysieke onafhankelijkheid, wat een andere vraag is dan of u zult vallen, en geen van beide artikelen heeft vallen gemeten.

Bij het poolen van receiver operating characteristic-data verbeterde buikomvang de discriminatie van ongunstige cardiometabole uitkomsten met 3% ten opzichte van BMI, en de taille-lengteratio met 4 tot 5% ten opzichte van BMI. Vergelijking binnen studies van de oppervlakte onder de curve toonde dat de taille-lengteratio significant beter was dan buikomvang voor diabetes, hypertensie, cardiovasculaire aandoeningen en alle uitkomsten samen, bij beide geslachten. Measured in: 31 papers covering more than 300,000 adults across several ethnic groups. Dit zijn discriminatiestatistieken voor het detecteren van reeds aanwezige risicofactoren, geen prospectieve voorspelling van gebeurtenissen, en een verbetering van 4 tot 5% in de oppervlakte onder de curve is een bescheiden winst boven een maat die de meeste mensen al hebben. De opgenomen studies gebruikten verschillende meetpunten voor de buikomvang en verschillende definities van uitkomsten.

Over 120 studies en 236 steekproeven had het meetprotocol geen substantiële invloed op de associatie tussen buikomvang en sterfte door alle oorzaken of cardiovasculaire sterfte, cardiovasculaire aandoeningen of diabetes. Significante associaties werden gevonden in 65% van de steekproeven, en de gangbare protocollen (minimale taille, middelpunt tussen rib en heup, navel) waren gelijk verdeeld tussen de significante en niet-significante steekproeven. Measured in: 120 studies, 236 samples, analyzed by an expert panel across sample size, sex, age, race and ethnicity. Dit zegt dat de meetlocatie de risicoassociatie op populatieniveau niet verandert. Het zegt niet dat de locaties hetzelfde getal opleveren: dat doen ze niet, en het wisselen van meetpunt tussen uw eigen metingen levert een verandering op die volledig artefact is. De review merkt ook op dat er voor geen van de protocollen die door grote gezondheidsautoriteiten worden aanbevolen, een wetenschappelijke onderbouwing is gepubliceerd.

De gemiddelde gemeten slaap was 6.0 uur tegenover 6.8 uur gerapporteerd, een verschil van ongeveer 0.8 uur. Rapportages stegen met slechts 31 minuten voor elk extra uur gemeten slaap, en de correlatie tussen gerapporteerde en gemeten duur was 0.45. Gemodelleerd rapporteerden mensen die 5 uur sliepen 1.3 uur te veel, en mensen die 7 uur sliepen 0.3 uur te veel. Measured in: 669 middle-aged adults at the Chicago site of the CARDIA study, 82% of those invited, measured with three days each of wrist actigraphy, a sleep log and questions about usual sleep duration in two waves. What could explain it instead: Health, sociodemographic and sleep characteristics all altered the size of the discrepancy in this sample, so the over-reporting is not a constant offset that can be subtracted, and groups differing in health differ in how wrong their estimate is.. Actigrafie is zelf ook een schatting: het leidt slaap af uit beweging en heeft de neiging om stille waakzaamheid als slaap te scoren, zodat het werkelijke verschil tussen wat mensen denken en werkelijke slaap in beide richtingen kan afwijken van 0.8 uur. Eén stad, één leeftijdsgroep, en drie nachten per meetronde.

De epoch-voor-epoch sensitiviteit voor het detecteren van slaap was hoog bij alle apparaten (0.93 of beter), terwijl de specificiteit voor het detecteren van waak laag tot matig was (0.18 tot 0.54). Vergelijkingen van slaapstadia waren gemengd, en de apparaten presteerden slechter tijdens de nacht met verstoorde slaap. De meeste apparaten evenaarden of overtroffen research-actigrafie voor slaap en waak; twee Garmin-apparaten presteerden slechter. Measured in: 34 healthy young adults, 22 women, mean age 28.1, tested on three consecutive nights in a sleep laboratory including one disrupted-sleep condition, against polysomnography. Gezonde jongvolwassenen die in een laboratorium slapen, is vrijwel de gemakkelijkste omstandigheid die een slaaptracker ooit zal tegenkomen, en de apparaten faalden daar al bij het detecteren van waak. Iedereen met insomnia, apneu of gefragmenteerde slaap valt buiten wat getest is. Consumentenfirmware wordt ook voortdurend herzien, zodat een apparaat dat in 2021 is getest niet het apparaat is dat nu wordt verkocht.

Over 158 publicaties die negen commerciële apparaatmerken omvatten, telden Fitbit-, Apple- en Samsung-apparaten stappen nauwkeurig onder gecontroleerde laboratoriumomstandigheden. De nauwkeurigheid van de hartslag varieerde per merk, waarbij Apple Watch en Garmin het nauwkeurigst waren en Fitbit de neiging had te onderschatten. Geen enkel merk was nauwkeurig voor energieverbruik. Measured in: 158 publications examining nine commercial wearable device brands, in laboratory and free-living conditions. Nauwkeurigheidscijfers komen vooral uit gecontroleerde laboratoriumtests, wat het tellen van stappen gunstiger doet lijken: langzaam lopen, een karretje duwen en rolstoelgebruik zijn de omstandigheden waarin tellers falen, en die zijn ondervertegenwoordigd. Apparaten worden sneller opnieuw ontworpen dan ze worden gevalideerd, zodat een oordeel op merkniveau snel verouderd is.

Dertig behandelaars die tien tongfoto's beoordeelden, bereikten de drempel van 80% overeenstemming in 17.3% van de gevallen tijdens de eerste sessie en in 19.1% tijdens de tweede, en bijna al deze gevallen waren eenvoudige ja-of-nee-vragen: bij complexere antwoordmogelijkheden werd 80% overeenstemming in 5% van de gevallen bereikt. In een latere studie met een formeel classificatieschema was de interbeoordelaarsbetrouwbaarheid over 17 clinici matig voor tongbeslag (Gwet AC2 0.49 tot 0.55) en redelijk voor tongkleur en andere kenmerken van het tonglichaam (0.34). Measured in: 30 traditional Chinese medicine practitioners rating 10 tongue slides across two sessions; separately, 17 clinicians in Hong Kong and mainland China rating 24 representative smartphone tongue images. What could explain it instead: Terminology, not perception. Practitioners trained in different lineages and languages use different operational definitions and different tongue regions, so disagreement about a word is scored as disagreement about a tongue.. Beide studies concluderen dat het probleem in de definities zit, niet in de waarneming: de overeenstemming nam toe wanneer behandelaars een expliciet werkbaar classificatieschema gebruikten, en de overeenstemming van dezelfde beoordelaar tussen het bekijken van een persoon en het bekijken van de foto was goed tot zeer goed. Dit meet overeenstemming over een beschrijving, en het test niet of tongtekenen klinische informatie bevatten.

Bij de gebruikelijke drempel van 13.5 seconden of meer was de gepoolde specificiteit 0.74 (95%-BI 0.52 tot 0.88) en de gepoolde sensitiviteit 0.31 (95%-BI 0.13 tot 0.57), zodat de test ongeveer twee derde van de mensen mist die later vallen. De eigen logistische regressie van de review vond dat de score geen significante voorspeller van vallen was (OR 1.01, 95%-BI 1.00 tot 1.02, p = 0.05). Measured in: 25 studies reviewed in community-dwelling older adults, of which 10 could be pooled for the meta-analysis. Dit gaat specifiek over het voorspellen van vallen bij zelfstandig wonende ouderen. De test blijft een valide maat voor mobiliteit, die in de oorspronkelijke validatie correleerde met de Berg Balance Scale en met scores voor algemene dagelijkse levensverrichtingen, en de conclusie van de review is dat de test niet op zichzelf mag worden gebruikt om mensen met een hoog valrisico te identificeren, niet dat de test niets meet.

Gebruikers van wearables rapporteerden vaker symptoommonitoring en preoccupatie (p = 0.03) en meer bezorgdheid over de behandeling (p = 0.02) dan niet-gebruikers. 20% van de wearable-gebruikers ervaarde angst en nam altijd contact op met hun arts naar aanleiding van een melding van een onregelmatig ritme. Na matching was het atriumfibrillatie-specifieke zorggebruik significant groter bij gebruikers (p = 0.04), inclusief meer ecg's, echocardiogrammen en ablaties. Measured in: 172 patients with atrial fibrillation at a US academic center, mean age 72.6, 42% women, of whom 83 used a wearable, followed over 9 months of merged survey and electronic health record data. What could explain it instead: Selection by health anxiety. People already preoccupied with their rhythm are more likely to buy a monitor and more likely to call a doctor, which would produce this entire association without the device causing anything.. Retrospectief en propensity-matched, zodat de richting van de causaliteit open blijft: angstigere patiënten kopen mogelijk eerder een wearable. 172 mensen in een Amerikaans academisch zorgsysteem, en de auteurs roepen op tot prospectief gerandomiseerd onderzoek voordat er iets wordt geconcludeerd over het netto-effect. Dit is een cardiale populatie, en het zegt niets direct over readiness-scores bij gezonde gebruikers.

Er werden twaalf geschikte studies gevonden: drie evalueerden zowel intra- als interbeoordelaarsbetrouwbaarheid en negen alleen interbeoordelaarsbetrouwbaarheid. Acceptabele overeenstemming werd bereikt waar de methode over concrete operationele definities beschikte. Slechte overeenstemming was terug te voeren op onduidelijke definities en terminologie in de klassieke beschrijvingen en op onnauwkeurige beschrijvingen die in gestandaardiseerde systemen bleven bestaan. De meeste studies beoordeelden intrabeoordelaarsbetrouwbaarheid helemaal niet. Measured in: 12 studies of manual pulse diagnosis at the radial artery by human testers, published in English. Een narratieve review zonder pooling, over een literatuur die de auteurs beschrijven als consequent beperkt door kleine steekproeven en door testers die de deelnemers vaak van tevoren kenden. Het rapporteert in hoeverre behandelaars het met elkaar eens zijn, wat een voorwaarde is voor een diagnostische methode, geen bewijs over wat de methode daadwerkelijk detecteert.

Na twaalf maanden was de systolische druk 3.5 mmHg lager dan bij de gebruikelijke zorg met zelfmeting alleen (95%-BI -5.8 tot -1.2) en 4.7 mmHg lager wanneer telemonitoring werd toegevoegd (-7.0 tot -2.4). Telemonitoring deed het niet beter dan zelfmeting alleen (-1.2 mmHg, 95%-BI -3.5 tot 1.2). Bijwerkingen waren vergelijkbaar in alle drie de groepen. Measured in: 1,182 patients over 35 with blood pressure above 140/90 mmHg, across 142 UK general practices, who were willing to self-monitor; 1,003 (85%) were included in the primary analysis. Het effect kwam van huisartsen die medicatie titreerden op basis van de metingen, niet van het bestaan van de metingen zelf, zodat zelfmeting waarbij niemand iets aanpast een andere interventie is, zonder reden om dit resultaat te verwachten. Deelnemers werden geselecteerd op bereidheid om zelf te meten en de trial was niet geblindeerd. De fabrikant van de monitor was een van de financiers.

Progressieve krachttraining verbeterde de loopsnelheid met 0.08 m/s (24 trials, 1,179 deelnemers, 95%-BI 0.04 tot 0.12) en leverde een matige tot grote verbetering op in het opstaan uit een stoel (11 trials, 384 deelnemers, SMD -0.94, 95%-BI -1.49 tot -0.38). De spierkracht verbeterde substantieel (73 trials, 3,059 deelnemers, SMD 0.84). Het fysieke vermogen verbeterde licht (33 trials, SMD 0.14). Measured in: 121 randomized trials, 6,700 participants, mostly older adults, with training typically two to three times a week at high intensity. Dit zijn verbeteringen in de testscores, niet in de uitkomsten die de testscores voorspellen, en geen enkele trial hier heeft overleving gemeten. Bijwerkingen werden slecht geregistreerd in de literatuur, al werden gewrichtspijn en spierpijn vaak gerapporteerd waar ze wel werden bijgehouden, en serieuze incidenten waren zeldzaam en werden niet aan de training toegeschreven.