Hoe lang u op één been kunt staan, meet de evenwichtssystemen die u rechtop en onafhankelijk houden. Het maakt gebruik van uw binnenoor, gewrichten, ogen en beenkracht tegelijkertijd, zodat één korte test de staat van het hele lichaam laat zien. Het aantal daalt met de leeftijd, maar evenwicht behoort tot de meest trainbare systemen die er zijn.
Het reageert snel op enkele minuten dagelijkse oefening in de buurt van uw limiet, zonder apparatuur en zonder iets te kopen. Stabielere balans voorspelt minder schadelijke valpartijen, en dit is een getal dat u kunt beïnvloeden.
Findings & Outcomes
Wat de test is
De eenbeenstandtest is hoelang u kunt balanceren op één been voordat u de andere voet neerzet of naar ondersteuning grijpt. Ze put uit drie zintuiglijke systemen tegelijk: het binnenoor, het positiegevoel dat opkomt uit uw gewrichten en de voetzolen, en uw ogen. Stabiel blijven vereist ook de kracht om een heup en enkel vast te zetten. Eén korte test legt het hele systeem vast. Hetzelfde op een andere manier meten kost veel meer apparatuur.
De test behoort tot een familie van zelfcontroles thuis op de hub voor zelfmetingen, naast loopsnelheid, grijpkracht en de stoeltest. Slechte balans is een van de sterkste voorspellers van een val. Het trainen ervan wordt behandeld op de pagina balans en valpreventie.
De test afnemen
Zet het zo op dat een misstap veilig is. Sta blootsvoets of in platte schoenen op een stevige vloer, naast een keukenblad, deurpost of zware stoel die u meteen kunt vastgrijpen. Rust een vinger op de steun tussen pogingen door, en houd uw hand ervan af terwijl de klok loopt.
Voor de test met open ogen, richt uw blik op een punt ongeveer 2 meter (6 voet) vooruit op ooghoogte. Laat uw armen langs uw zij ontspannen, en til één voet los van de vloer. Start een stopwatch terwijl u optilt. Stop hem op het moment dat de opgetilde voet de grond raakt, u de steun vastgrijpt, of de standvoet verschuift. Neem de beste van twee of drie pogingen op elk been. Noteer de zijde, aangezien de meeste mensen tussen benen verschillen.
De test met gesloten ogen gebruikt dezelfde positie met de ogen dicht, en is veel moeilijker. Het wegnemen van het zicht dwingt u uitsluitend op het binnenoor en het gewrichtsgevoel te steunen, dus de tijden dalen scherp. Probeer het pas zodra de versie met open ogen comfortabel is, en houd een hand zwevend naast de steun, waar de meeste mensen zonder waarschuwing hun balans verliezen. Enkele seconden met gesloten ogen is gebruikelijk en normaal, meer nog met de leeftijd.
Leeftijdsdoelen
Lees uw tijd tegen uw eigen leeftijdsband af; de absolute seconden betekenen weinig zonder die. Doorheen de middelbare leeftijd en tot later in het leven is een comfortabele stand van 10 seconden met open ogen het leeftijdsonafhankelijke geruststellingspunt, en het doel verschuift elke decennium omlaag. Gezonde jongere volwassenen houden de positie veel langer aan, vaak ruim voorbij 30 seconden. Tijden met gesloten ogen storten in tot een fractie daarvan op elke leeftijd. Normatieve referentiewaarden bevestigen de gestage leeftijdsgerelateerde achteruitgang in beide omstandigheden, en vinden geen betekenisvol verschil tussen mannen en vrouwen.
Wat uw tijd betekent
Een korte standtijd voorspelt een hoger sterftecijfer, en specifieker meer letselveroorzakende vallen, het soort dat een heup breekt en zelfstandigheid beëindigt. De test is nuttig juist omdat hij zo breed is. Diezelfde breedte is waarom een lage score naar geen enkele oorzaak wijst. Een korte tijd vertelt u dat het hele systeem worstelt, maar niet welk deel zwak is.
Zowel de sterftecijfer- als de valbevindingen komen uit observationele studies, dus beide dragen dezelfde valkuil. Een korte standtijd markeert deels mensen die al ziek, zwak, of aan het veranderen zijn op manieren die ze nog niet kunnen voelen. Dus de score toont de huidige staat van het lichaam net zo goed als ze de toekomst voorspelt. Langer balanceren op commando verlengt op zichzelf het leven niet. Een lage tijd is een reden om naar een oplosbare oorzaak te zoeken en erop te handelen.
The Research & Studies
Everything here is based on the research we have collected and checked, sorted into groups and ordered with the strongest evidence first. Click any claim to open the studies behind it.
Balance And Falls
Balanstraining maakte oudere volwassenen stabieler op elke test in 23 onderzoeken, het meest bij het opvangen van een wankeling (SMD 1.73)
Over 23 onderzoeken bij gezonde oudere volwassenen zorgde het oefenen van balans voor meetbaar stabielere mensen op elk type balanstest, met de grootste winst bij het opvangen van een voorspelde of plotselinge wankeling.
Deze systematische review en meta-analyse screende 345 artikelen en bundelde 23 gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken naar balanstraining bij gezonde, zelfstandig wonende volwassenen van 65 jaar en ouder, met een random-effectsmodel tegen passieve controles. Gewogen gestandaardiseerde gemiddelde verschillen waren in het voordeel van training voor statische stabiele balans (0.51), dynamische stabiele balans (0.44), proactieve balans, wat anticipatie op een voorspelde verstoring betekent (1.73), en reactieve balans, wat herstel van een onvoorspelde verstoring betekent (1.01). De review bracht ook de dosis in kaart, zodat een lezer kan zien dat regelmatige korte sessies het effect opbouwen.
Who this may not transfer to:The pooled trials enrolled both sexes; balance training is studied and used in men and women alike, with no evidence the response differs by sex.
Omdat balans reageert op uitdaging, is de manier om je stahoudingstijd te verhogen te trainen dicht bij je limiet met een steun binnen handbereik: verklein de steunbasis, verschuif naar één been, en voeg dan hoofddraaiingen of gesloten ogen toe zodra elk niveau makkelijk wordt, in plaats van simpelweg dezelfde makkelijke positie langer vast te houden.
The study · 1
Lesinski et al., effects of balance training on balance performance in healthy older adults: a systematic review and meta-analysis · Sports Med 2015;45(12):1721-1738
Op balans gerichte beweging verminderde het valpercentage met 23% in 108 onderzoeken en bij 23,407 oudere volwassenen
In een bundeling van 108 onderzoeken bij meer dan 23,000 oudere volwassenen verminderde beweging die de balans uitdaagt hoe vaak mensen vielen met ongeveer een kwart, de stevigste bevinding in dit hele onderzoeksgebied.
Deze Cochrane-review omvatte 108 gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken met 23,407 zelfstandig wonende deelnemers (gemiddelde leeftijd 76, 77% vrouwen). Beweging van alle types verminderde het valpercentage met 23% (rate ratio 0.77, 95% BI 0.71 tot 0.83; 59 studies; bewijs met hoge zekerheid) en verminderde het aantal mensen dat één of meer keer viel met 15% (risk ratio 0.85, 95% BI 0.81 tot 0.89; hoge zekerheid). Het effect werd gedreven door programma's die de balans uitdagen, waaronder Tai Chi, niet door krachttraining alleen, wat de beïnvloedbare kant van een slechte stahoudingstijd koppelt aan een gemeten afname in werkelijke vallen.
Who this may not transfer to:The pooled trials were 77% women, reflecting who enrols in fall-prevention research; the effect is consistent enough that it is applied to both sexes, though the male estimate rests on fewer participants.
De sta-op-één-been-test is een uitlezing, en de hefboom erachter is regelmatige, op balans gerichte oefening; ongeveer drie uur per week aan balansuitdaging, haalbaar in korte dagelijkse doses bij een aanrecht, is waar de valpreventie-onderzoeken het grootste effect laten zien.
The study · 1
Sherrington et al., exercise for preventing falls in older people living in the community · Cochrane Database Syst Rev 2019;1:CD012424
Progress Markers
Onvermogen om een 5-seconden-één-been-stand vol te houden, ongeveer twee keer het percentage letselveroorzakende valincidenten (RR 2.13)
Bij 316 oudere volwassenen gevolgd gedurende drie jaar hadden degenen die niet eens 5 seconden op één been in balans konden blijven, ongeveer twee keer zoveel kans op een val die letsel veroorzaakte, en balans was de enkele sterkste voorspeller van letselveroorzakende valincidenten in de studie.
De Albuquerque Falls Study volgde 316 gezonde zelfstandig wonende vrijwilligers ouder dan 60 (gemiddelde leeftijd 73) gedurende 3 jaar, waarbij om de andere maand valincidenten werden geregistreerd. Bij aanvang kon 84.5% 5 seconden op één been staan. Tijdens de follow-up viel 71% en had 22% een letselveroorzakend val. In logistische regressie was leeftijd boven 73 de enige onafhankelijke voorspeller van alle valincidenten, maar verminderde één-been-balans was de enige onafhankelijke voorspeller van letselveroorzakende valincidenten (relatief risico 2.13, 95%-BI 1.04 tot 4.34, p=0.03). De auteurs benadrukken dat geen enkele factor nauwkeurig genoeg is om alleen te gebruiken, omdat veel uiteenlopende factoren vallen veroorzaken.
The study · 1
Vellas et al., one-leg balance is an important predictor of injurious falls in older persons · J Am Geriatr Soc 1997;45(6):735-738
Korte sta-op-één-been-tijd hangt samen met vallen en achteruitgang van dagelijkse activiteiten, en verlengt met training
Bij het beoordelen van het onderzoek naar de sta-op-één-been-test blijkt deze samen te hangen met problemen uit de praktijk zoals vallen en het verlies van het vermogen om dagelijkse taken uit te voeren, en verbetert de test met training, wat verklaart waarom hij werkt als een snelle kwetsbaarheidscontrole.
Deze review onderzocht de sta-op-één-been-test als marker voor musculoskeletale mobiliteitsbeperking, een aandoening die door Japanse medische verenigingen is gedefinieerd om achteruitgang van het bewegingssysteem te signaleren. De review behandelde testprocedures en referentiewaarden, verbanden tussen stahoudingstijd en negatieve gebeurtenissen, en verbetering van de stahoudingstijd met interventie. Observationele studies koppelden kortere tijden aan vallen, achteruitgang van dagelijkse activiteiten en andere morbiditeit, en stahoudingstijden verbeterden met verschillende interventies. De auteurs concluderen dat de test kan dienen als kwetsbaarheidsmarker, met de kanttekening dat gemeten tijden sterk variëren omdat procedures tussen studies verschillen en dat zij het bewijsniveau van elke opgenomen studie niet beoordeelden.
The study · 1
Michikawa et al., one-leg standing test for elderly populations · J Orthop Sci 2009;14(5):675-685
Een mislukte 10-seconden-één-been-stand voorspelde 1.84 keer het sterftecijfer over 7 jaar
In een Braziliaanse klinische studie van meer dan 1,700 mensen van 51 tot 75 jaar hadden degenen die geen 10 seconden op één been konden staan, ongeveer één op de vijf, ruwweg twee keer zoveel kans om te overlijden in de volgende zeven jaar, en 17.5% van hen overleed tegenover 4.6% van degenen die het wel konden.
Het CLINIMEX-inspanningsgeneeskundecohort beoordeelde een 10-seconden-één-been-stand bij 1,702 personen (68% mannen) van 51 tot 75 jaar tussen 2008 en 2020. Ongeveer 20.4% kon deze niet voltooien. Over een mediane follow-up van 7 jaar overleed 7.2% in totaal, verdeeld in 4.6% onder degenen die slaagden en 17.5% onder degenen die faalden. In een Cox-model gecorrigeerd voor leeftijd, geslacht, body mass index en comorbiditeiten droeg het onvermogen om de test te voltooien een hazard ratio van 1.84 (95%-BI 1.23 tot 2.78, p<0.001), en het verbeterde het onderscheidingsvermogen boven op gevestigde risicofactoren. De auteurs wijzen op ongecontroleerde variabelen zoals recente valincidenten en fysieke activiteit.
Who this may not transfer to:The sample was 68% men from a single self-referred exercise-medicine clinic, so it skews male and toward people already engaged with their fitness; the association in women rests on a smaller subgroup.
The study · 1
Araujo et al., successful 10-second one-legged stance performance predicts survival in middle-aged and older individuals · Br J Sports Med 2022;56(17):975-980
Een één-been-stand van minder dan 20 seconden ging samen met stille kleine-vatenziekte in de hersenen en lagere cognitie bij 1,387 volwassenen
Bij bijna 1,400 ogenschijnlijk gezonde volwassenen ging een kortere één-been-stand samen met stille vroege hersenveranderingen op MRI en met lagere cognitieve scores, wat suggereert dat de test hersengezondheid net zo goed afleest als beenkracht.
De Japanse Shimanami cross-sectionele studie beoordeelde één-been-standtijd en posturografie bij 1,387 mensen van middelbare tot hoge leeftijd uit een algemene populatie, met hersen-MRI voor cerebrale kleine-vatenziekte (periventriculaire hyperintensiteit, lacunair infarct, microbloedingen) en een computergebaseerde cognitieve screening. De frequentie van een korte stand (minder dan 20 seconden) nam lineair toe met de ernst van de ziekte. Korte standtijd bleef geassocieerd met lacunair infarct (p=0.009) en microbloedingen (p=0.003) na correctie, en met verminderde cognitieve functie (p=0.002) onafhankelijk van de kleine-vatenziekte zelf. Posturografieparameters waren niet onafhankelijk geassocieerd met de hersenbevindingen.
The study · 1
Tabara et al., association of postural instability with asymptomatic cerebrovascular damage and cognitive decline: the Japan Shimanami study · Stroke 2015;46(1):16-22
Measurement And Diagnosis
Over 549 gezonde volwassenen daalt de één-been-standtijd met de leeftijd en daalt scherp met gesloten ogen, gelijk bij beide geslachten
Bij 549 gezonde mensen daalt hoe lang je op één been kunt staan gestaag met de leeftijd, verkort het sluiten van je ogen het dramatisch op elke leeftijd, en scoorden mannen en vrouwen ongeveer hetzelfde.
Deze normatieve studie mat de eenbenige-standtest bij 549 gezonde volwassenen van 18 jaar en ouder, over zes leeftijdsbanden, met open en gesloten ogen, waarbij de beste van drie pogingen werd genomen. De standtijd daalde significant met de leeftijd in beide condities, en de tijden met gesloten ogen waren overal veel korter dan met open ogen, omdat het wegnemen van gezichtsvermogen dwingt tot alleen vertrouwen op de vestibulaire en proprioceptieve systemen. De interbeoordelaarsbetrouwbaarheid was uitstekend (ICC 0.994 open ogen, 0.998 gesloten ogen). De prestatie was leeftijdsspecifiek en niet gerelateerd aan geslacht, dus de zinvolle vergelijking is met je eigen leeftijdsband, niet met één enkel cijfer.
Who this may not transfer to:The study reported both sexes and found performance was not related to sex, so the age bands apply to men and women alike.
The study · 1
Springer et al., normative values for the unipedal stance test with eyes open and closed · J Geriatr Phys Ther 2007;30(1):8-15
How it works
Balans mengt signalen van de voeten, het binnenoor en de ogen, zodat één houding meerdere systemen tegelijk uitleest
Op één been staan is niet het werk van één spier; het brein mengt signalen van je voeten en gewrichten, je binnenoor en je ogen, wat verklaart waarom de test meerdere systemen tegelijk uitleest en waarom je ogen sluiten het zoveel moeilijker maakt.
Deze review beschrijft houdingscontrole als de interactie van dynamische sensomotorische processen die twee doelen dienen: posturale oriëntatie, het uitlijnen van het lichaam ten opzichte van de zwaartekracht, het steunvlak en de visuele omgeving, en posturaal evenwicht, het coördineren van beweging om het zwaartepunt stabiel te houden tijdens verwachte en onverwachte verstoringen. Sensorische informatie van de somatosensorische, vestibulaire en visuele systemen wordt geïntegreerd, waarbij het relatieve gewicht van elke input afhangt van taak en omgeving. Anticipatoire houdingsaanpassingen gaan aan vrijwillige beweging vooraf, en de hoeveelheid vereiste cognitieve verwerking neemt toe met de moeilijkheidsgraad van de taak. Schade aan een onderliggend systeem veroorzaakt zijn eigen contextspecifieke instabiliteit, wat verklaart waarom één korte test geen oorzaak kan lokaliseren.
The study · 1
Horak, postural orientation and equilibrium: what do we need to know about neural control of balance to prevent falls? · Age Ageing 2006;35 Suppl 2:ii7-ii11
Scherpere sensatie in de voetzool ging samen met langer op één been staan bij 1,659 oudere volwassenen
Bij meer dan 1,600 oudere volwassenen stonden mensen wier voeten lichte aanraking beter konden voelen ook langer op één been, wat past bij het idee dat balans leunt op de sensorische signalen die vanaf de voetzolen omhoogkomen.
Deze dwarsdoorsnedestudie mat de drempelwaarden voor plantaire huidsensatie met een automatisch testapparaat bij 1,659 zelfstandig wonende oudere volwassenen (gemiddelde leeftijd 74, 43% mannen) en relateerde deze aan de sta-op-één-been-tijd, de vijfmaal-zit-naar-sta-tijd, de handknijpkracht en de loopsnelheid. Na correctie voor confounders hing de plantaire sensatiedrempel onafhankelijk samen met de sta-op-één-been-tijd (p=0.001) en de zit-naar-sta-tijd (p=0.001), maar niet met de normale loopsnelheid (p=0.741). Leeftijd, geslacht, body mass index en de beenfasehoek, maar niet de skeletspiermassa-index of de handknijpkracht, hingen samen met de sensatiedrempel zelf.
Who this may not transfer to:The sample was 43% male, reasonably balanced; findings are reported for the whole cohort, not split by sex.
The study · 1
Kato et al., plantar cutaneous sensation is independently associated with postural balance and lower limb motor function in older adults: the Shizuoka study · Eur Geriatr Med 2025;16(2):625-634
Uw tijd verhogen
Over 23 gerandomiseerde onderzoeken bij gezonde oudere volwassenen verbeterde balanstraining elk soort balanstest. De grootste winst kwam bij het herstellen van een wankeling, of u die nu zag aankomen of niet. Balans verbetert wanneer u die uitdaagt, dus oefen dicht bij uw grens bij een steun die u kunt vastgrijpen.
- Vernauw uw stand tot voeten samen, dan hiel-aan-teen.
- Verschuif naar één been met één vinger op het aanrecht.
- Bouw op door uw vinger van de steun te halen zodra een houding gemakkelijk aanvoelt.
- Voeg hoofddraaiingen zij aan zij toe, dan de versie met gesloten ogen, naarmate elk niveau gemakkelijk wordt.
Been- en heupkracht houden de stand stabiel, dus eenbenig werk zoals step-ups en langzame zit-sta-oefeningen bouwt de kracht erachter op. Tai chi en qi gong is een goed onderzochte bewegingspraktijk, en de gewichtsoverdracht en verankerde stand ervan trainen dezelfde balanscomponenten. Regelmatige, op balans gerichte beweging, ruwweg drie uur per week bereikt in korte dagelijkse doses, is wat de valpreventieonderzoeken tonen dat echte vallen vermindert. Minder vallen en een langere stand verbeteren samen omdat dezelfde training beide oplevert.
Ga dieper
- Hub voor zelfmetingen: de eenbeenstand naast loopsnelheid, grijpkracht, de stoeltest en bloeddruk, elk met het protocol waar de cijfers vandaan komen.
- Balans en valpreventie: de praktijk achter het getal, hoe u het veilig traint, en de oorzaken van vallen die helemaal niet in de benen zitten.
- Tai chi en qi gong: de bewegingspraktijk met het meeste gerandomiseerde bewijs voor balans bij oudere volwassenen.
- Grijpkracht: de andere snelle uitlezing voor het hele lichaam, een marker van algehele kracht.
Doing The Test Safely
Everything to be aware of is here, in one place. This practice suits most healthy people; a few situations call for real care.
Do it within reach of something solid
Keep a solid support within reach and clear the floor of anything loose. Have someone in the room if you feel at all unsteady. If you would not attempt a single-leg stance beside a counter, get assessed by a physiotherapist. Anyone who has fallen in the past year should not test balance alone.
Stop if you feel dizzy or lightheaded
Balancing with eyes closed in particular can bring on a moment of dizziness. Put the foot down, hold the support and wait for it to pass. Feeling faint, a spinning room, chest pressure, sudden breathlessness, or a fast or irregular heartbeat during the test means stop. Seek medical advice; do not push through.
A sudden loss of balance or new neurological signs need a clinician
A gradual change over months fits normal aging and training. Balance that drops suddenly, or unsteadiness with slurred speech, one-sided weakness or numbness, double vision, or a severe new headache, points to something other than aging. Seek urgent medical attention. New numbness in both feet, or violent spinning for seconds when you roll over in bed, should be raised with a doctor. Both have specific, treatable causes.
Read a low score as a prompt, not a diagnosis
The test loads the whole balance system at once. A short time is a reason to train, and to review medications, vision and blood pressure with a doctor. It is not evidence of any single disease.
Start slow, be smart, read the research, and consult a professional if you have any concerns. This is here to inform your choice, not make it for you.
Veelgestelde vragen
Betekent een lage score dat er iets mis is met mijn hersenen?
Bij bijna 1,400 volwassenen kwam een kortere eenbeenstandtijd overeen met kleine-vatveranderingen op MRI en met lagere cognitiescores, onafhankelijk van die hersenbevindingen. Dat maakt de test een gedeelde marker van veroudering van hersenen en lichaam, één meting die beide tegelijk volgt.
Wat zegt het falen van de 10-secondentest over hoe lang ik zal leven?
Bij 1,702 volwassenen van 51 tot 75 jaar hadden degenen die een stand van 10 seconden niet konden volhouden 1.84 keer het sterftecijfer over ongeveer zeven jaar. De test voegde informatie toe naast leeftijd, geslacht, body mass index en bestaande aandoeningen, dus een mislukte stand van 10 seconden signaleert echt risico zonder een ziekte te benoemen.
Explore Related
Other pages this one connects to, by the evidence they share, the outcomes they touch, and the ground they cover.
All 9 registered claim citations independently checked and cross-referenced.
Thomas Dehli, Founder & Editor, Sacred Lotus
Sacred Lotus has published Chinese medicine reference material since 2001. Integrative pages are held to the same standard as the herb and formula library: cite the source, grade the claim at its real strength, and say where the research has not looked. This page is educational and it is not medical advice. Last updated 10 augustus 2026.
Evidence strength
How confidently the research supports a claim. Strength describes the evidence, not our endorsement.