Condition: Angst

Vergeleken met een placebo-conditie verbeterde CGT de symptomen van de doelaandoening met een Hedges g van 0.56, een gematigd effect, met een oddsratio van 2.97 voor behandelrespons. De effecten waren groot voor OCS, gegeneraliseerde angststoornis en acute stressstoornis, en kleiner voor PTSS, sociale angststoornis en paniekstoornis. Op exposure gebaseerde versies leverden grotere effecten op dan cognitieve of gecombineerde versies, hoewel het verschil niet statistisch significant was. Measured in: 2,835 patients across 41 randomized placebo-controlled trials covering acute stress disorder, GAD, OCD, panic disorder, PTSD and social anxiety disorder. De vergelijkingsgroep is een actieve placebo-conditie in plaats van een wachtlijst, wat de zwaardere test is en een kleiner getal oplevert dan de cijfers die gewoonlijk voor CGT worden genoemd. De verdraagbaarheid is niet uniform over diagnoses heen: in de PTSS-onderzoeken was de uitval bij CGT hoger (29.0%) dan bij placebo (17.2%).

Op exposure gebaseerde behandeling leverde grote effectgroottes op tegenover geen behandeling, en versloeg ook placebo-condities en andere actieve psychotherapieën. Behandelingen met echt contact met het gevreesde object versloegen imaginaire en virtual-reality-exposure aan het einde van de behandeling, maar niet bij follow-up. Meer sessies voorspelden betere resultaten, en het type fobie veranderde het resultaat niet. Measured in: 33 randomized treatment studies of specific phobia. Placebo-condities zelf versloegen geen behandeling, dus een deel van wat elke fobiebehandeling oplevert is verwachting. Het record geeft de effecten als groot weer zonder de cijfers af te drukken, en de review dateert uit 2008, dus deze gaat vooraf aan het grootste deel van de virtual-reality-literatuur.

Duloxetine (Hamilton Angst gemiddeld verschil -3.13, 95% CrI -4.13 tot -2.13), pregabaline (-2.79), venlafaxine (-2.69) en escitalopram (-2.45) versloegen placebo met relatief goede verdraagbaarheid. Quetiapine had het grootste effect (-3.60) en werd slecht verdragen. Paroxetine en de benzodiazepinen waren effectief en werden ook slecht verdragen. Mirtazapine, sertraline, fluoxetine, buspiron en agomelatine leken effectief bij kleinere steekproeven. Measured in: 25,441 adult outpatients randomized across 89 trials to 22 active drugs or placebo, published 1994 to 2017. Twee tot drie punten op de 56-punts Hamilton-angstschaal is een bescheiden gemiddelde, en een gemiddelde verbergt de kloof tussen mensen die goed reageren en mensen die niets merken. De onderzoeksduur is kort in vergelijking met hoe lang deze medicijnen daadwerkelijk worden gebruikt, en sponsoring door de industrie komt veel voor in deze literatuur.

Beweging verminderde angstsymptomen meer dan controlecondities, met een gestandaardiseerd gemiddeld verschil van -0.582 (p = 0.02), een gematigd effect. Measured in: 262 adults across six randomized controlled trials; exercise arm 132 people, mean age 34.7, control arm 130, mean age 37.3. Zes onderzoeken en 262 mensen is een kleine basis voor een opvallend cijfer. Het betrouwbaarheidsinterval zoals afgedrukt in de samenvatting, -1.0 tot -0.76, bevat niet de gerapporteerde puntschatting van -0.582, dus het gepubliceerde interval kan niet op waarde worden aangenomen. Bewegingsonderzoeken kunnen deelnemers niet blinderen, en de controlearmen kregen gebruikelijke behandeling in plaats van een even boeiende activiteit.

Krachttraining verminderde angstsymptomen met een effectgrootte van 0.31 (95% CI 0.17 tot 0.44). Gezonde deelnemers verbeterden meer (0.50) dan deelnemers met een lichamelijke of psychische aandoening (0.19). Geslacht, leeftijd, programmaduur, sessie-intensiteit en -frequentie veranderden het resultaat niet, en evenmin of mensen daadwerkelijk sterker werden. Measured in: 922 participants across 16 randomized controlled trials, mean age 43, 68% female and 32% male; 486 assigned to resistance training and 436 to non-active control. Bij mensen die al een lichamelijke of psychische aandoening hadden, was het effect 0.19, wat klein is, dus het grootste deel van het gepoolde voordeel komt uit gezonde steekproeven. Krachttoename volgde de angstwinst niet, wat betekent dat wat het effect ook veroorzaakt, het niet de kracht zelf is.

Acht weken mindfulness-based stressreductie was non-inferieur ten opzichte van escitalopram 10 tot 20 mg. De ernst volgens de Clinical Global Impression daalde met 1.35 punten bij MBSR en met 1.43 bij escitalopram, een verschil van -0.07 (95% CI -0.38 tot 0.23), binnen de vooraf vastgestelde marge van 0.495. Onderzoeksgerelateerde bijwerkingen traden op bij 78.6% van de escitalopramgroep, waarbij 8% stopte vanwege deze bijwerkingen, tegenover 15.4% van de MBSR-groep, waarbij niemand stopte. Measured in: 208 adults completing the trial, mean age 33; 102 assigned to MBSR and 106 to escitalopram. Non-inferioriteit is geen superioriteit, en de marge werd vooraf vastgesteld. De MBSR-arm bestond uit acht wekelijkse bijeenkomsten, een dagretraite en dagelijkse thuisoefening, een tijdsinvestering die het onderzoek ondersteunde en die een gewone week mogelijk niet toelaat. Deelnemers wisten in welke arm ze zaten.

De responspercentages waren 70.8% (ongeveer 71%) voor CGT, 54.2% (ongeveer 54%) voor Kundaliniyoga en 33.0% voor stresseducatie. Yoga versloeg de controleconditie. De vooraf vastgestelde non-inferioriteitstoets vond yoga niet even effectief als CGT, een verschil van 16.6% (p = 0.42 voor non-inferioriteit). Measured in: 226 adults with primary generalized anxiety disorder, mean age 33.4; 158 women (69.9%) and 68 men (30.1%). Eén stijl, Kundaliniyoga, gegeven door getrainde instructeurs over twaalf weken, dus dit beschrijft geen andere stijlen of een video die thuis wordt gevolgd. De mislukte non-inferioriteitstoets is de bevinding, en dat is de reden waarom de auteurs CGT als eerstelijnsbehandeling handhaafden.

Zestien weken kava, gestandaardiseerd op 120 mg kavalactonen tweemaal daags, verminderde angst bij gegeneraliseerde angststoornis niet meer dan placebo, waarbij placebo licht voorlag. Afwijkingen in leverfunctietests kwamen significant vaker voor bij kava, hoewel geen enkele deelnemer voldeed aan de criteria voor door kruiden veroorzaakt leverletsel. Geheugenstoornissen en tremor werden vaker gemeld bij kava. Measured in: 171 adults with generalized anxiety disorder, randomized double-blind over 16 weeks. De grootste trial van kava voor angst, al niet de langste: een eerdere trial liep 25 weken. Deze werd mede gesponsord door de industrie en leverde toch een nulresultaat op, wat het nulresultaat geloofwaardiger maakt in plaats van minder geloofwaardig. Leverfunctieafwijkingen kwamen significant vaker voor bij kava, in een waterig extract.

Het toevoegen van CBT aan een geleidelijke afbouw verdubbelde ongeveer de kans op stoppen: risicoratio 1.96 (95% CI 1.29 tot 2.98) na drie maanden, number needed to treat 3.2, en 2.16 (95% CI 1.41 tot 3.32) na zes tot twaalf maanden, number needed to treat 2.8. Measured in: Three randomized controlled trials in patients with anxiety disorders taking benzodiazepine anxiolytics. Drie trials vormen een dunne basis voor een gepoolde risicoratio, en de auteurs geven aan dat grotere studies nodig zijn. Het laat zien dat afbouwen beter verloopt met gestructureerde ondersteuning, en het zegt niets over hoeveel van die voorschriften eigenlijk geschreven hadden moeten worden.

De meerwaarde hier is toegankelijkheid. Dezelfde CGT die het bewijs voor angst aanvoert, kan via internet worden aangeboden met een clinicus die op afstand ondersteuning biedt, en over 38 onderzoeken en meer dan 3,000 personen verlaagde het angstsymptomen met een groot effect ten opzichte van inactieve controles en was het statistisch niet te onderscheiden van face-to-facetherapie waar de twee direct werden vergeleken. De begeleide vorm, waarbij een therapeut regelmatig contact houdt, is de variant waarvoor het bewijs geldt; volledig onbegeleide apps zijn minder goed onderbouwd. De Cochrane-reviewers beoordeelden het geheel van bewijs als laag tot matig van kwaliteit, voornamelijk omdat psychotherapieonderzoeken hun deelnemers niet kunnen blinderen.

Vergeleken met niet-mindful beweging in plaats van met niets, kwam tai chi naar voren op angst met d = 0.28 (95% CI 0.08 tot 0.48). Depressie verbeterde met d = 0.20 en algemene mentale gezondheid met d = 0.40. Measured in: 950 participants across 10 trials for the anxiety outcome, within a review of 23 randomized controlled trials and 4,370 participants. Vergelijken met een andere vorm van beweging is de veeleisende test, en het interval raakt bijna de nul. Stijl, sessieduur, docent en duur variëren sterk tussen de opgenomen onderzoeken, en de auteurs roepen op tot beter gestandaardiseerde interventies. Niemand in deze onderzoeken was geblindeerd.

Gepoold over 20 gerandomiseerde onderzoeken verbeterde ademwerk angst met een klein effect, g = -0.32. Subjectieve stress verbeterde met g = -0.35 over 12 onderzoeken en 785 volwassenen, en depressieve symptomen met g = -0.40 over 18 onderzoeken. Measured in: 785 adults for the primary stress outcome; the anxiety and depression analyzes draw on 20 and 18 trials respectively. De meeste opgenomen studies droegen een matig risico op vertekening, en de auteurs zelf drongen aan op voorzichtigheid en riepen op tot ontwerpen met een laag risico. De categorie poolt langzaam en gecontroleerd ademen met snelle en op-adem-inhouden gebaseerde technieken, wat verschillende fysiologie is, dus het gepoolde cijfer behoort niet bij één specifieke methode. De controlecondities waren meestal inactief, dus aandacht en verwachting zitten in het effect verweven.

Over 63 studies heen was verminderd alcoholgebruik geassocieerd met verbetering van angst- en depressiesymptomen, minder ontwenningsverschijnselen, minder psychiatrische episodes, kortere ziekenhuisopnames, minder psychosociale stress en een betere mentale kwaliteit van leven. Measured in: 63 studies in hazardous, harmful and alcohol-dependent drinkers, including people with psychiatric comorbidity. What could explain it instead: Anxiety that lifts when someone cuts down may have been withdrawal anxiety between drinks all along, which makes the improvement the removal of a cause, not the treatment of a disorder.. De review combineert trials met observationele studies en rapporteert geen enkele gepoolde effectgrootte, waardoor de omvang van de verandering in angst niet is vastgesteld. Mensen die erin slagen minder te drinken, verschillen van degenen die dat niet doen in motivatie, ernst en sociale steun, en dat verschil beïnvloedt het resultaat mee.

Handmatige acupunctuur presteerde beter dan schijnacupunctuur op angstscores, SMD -1.06 (95% CI -1.74 tot -0.39), en beter dan gebruikelijke zorg of wachtlijst, SMD -1.35 (95% CI -2.26 tot -0.44). Het voordeel ten opzichte van schijnbehandeling hield aan bij follow-up (SMD -0.78); het voordeel ten opzichte van gebruikelijke zorg hield niet aan. Er werden negenenzeventig bijwerkingen gemeld, allemaal voorbijgaand ongemak, licht bloedverlies of lokale pijn. Measured in: 1,462 participants across 20 randomized controlled trials; 14 trials rated low risk of bias, the rest with allocation-concealment or blinding concerns. Een SMD boven 1.0 ten opzichte van schijnbehandeling is groter dan wat de meeste medicamenteuze behandelingen tegenover placebo bereiken, wat een reden is om het cijfer met voorzichtigheid te behandelen. De heterogeniteit tussen de trials is hoog, schijnnaalden vormen geen inerte controle, en de meeste follow-up is kort.

Vergeleken met angstremmende medicatie in plaats van met placebo, verbeterde Chinese kruidengeneeskunde de Hamilton Anxiety-scores met nog eens 1.50 punten (95% CI 0.78 tot 2.21) bij gegeneraliseerde angststoornis, met minder bijwerkingen (incidence rate ratio 0.33, 95% CI 0.24 tot 0.45). Measured in: 92 randomized controlled trials of Chinese herbal medicine against anxiolytics, screened from 9,805 reports across English and Chinese-language databases to January 2025. De vergelijkingsgroep is een actief geneesmiddel, dus dit meet een verschil tussen twee behandelingen en niet een verschil ten opzichte van geen behandeling. Een winst van 1.50 punten op de 56-puntsschaal van Hamilton ligt onder wat gewoonlijk klinisch relevant wordt genoemd. Geen enkele trial met een laag risico op vertekening onderzocht Chinese kruidengeneeskunde bij paniekstoornis of dwangstoornis (OCD), dus het resultaat geldt alleen voor gegeneraliseerde angst.

Xiao Yao San toegevoegd aan een angstremmend middel presteerde beter dan het angstremmende middel alleen wat betreft responspercentage (RR 1.19, 95% CI 1.13 tot 1.26), met minder bijwerkingen (RR 0.44, 95% CI 0.28 tot 0.82). Xiao Yao San alleen tegenover angstremmende middelen alleen gaf RR 5.41 (95% CI 2.23 tot 13.11). Measured in: 1,256 participants across 14 randomized controlled trials. Acht van de veertien trials hadden een hoog risico op vertekening en de overige zes een matig risico. Een relatief risico van 5.41 voor een kruidenformule tegenover een actief geneesmiddel ligt ver buiten alles wat de vergelijkbare literatuur oplevert, wat eerder wijst op de kwaliteit van de trials dan op de formule. Xiao Yao San wordt bovendien voorgeschreven voor één patroon, terwijl deze trials patiënten includeerden op basis van een westerse diagnose. Dat cijfer berust op drie van de veertien trials en 324 patiënten, niet op de volledige set.

Mensen met slapeloosheid hadden ongeveer drie keer zoveel kans om later een angststoornis te ontwikkelen, OR 3.23 (95% CI 1.52 tot 6.85), gepoold uit zes longitudinale studies met minstens 12 maanden follow-up. Measured in: Six longitudinal studies of adults for the anxiety outcome, within a review of insomnia as a predictor of several mental disorders. Het interval is breed en berust op zes studies. Slapeloosheid en vroege angst overlappen in de manier waarop ze worden gemeten, dus een deel van de angst die als nieuw werd geteld, kan bij aanvang al in subklinische vorm aanwezig zijn geweest. Voorspelling is geen oorzakelijk verband, en niets in deze verzameling studies testte of het behandelen van de slapeloosheid de angst voorkomt.

In 20 studies vond bijna iedere studie een significante comorbiditeit tussen angststoornissen en schildklieraandoeningen. Ongeveer de helft vond subtiele schildklierdisfunctie, voornamelijk een verminderde respons op schildklierhormoon-stimulatietests, en zelfgerapporteerde angst liep omgekeerd evenredig met TSH. De auteurs pleiten voor routinematige screening op schildklieraandoeningen bij patiënten met angststoornissen. Measured in: 20 studies of hypothalamic-pituitary-thyroid axis function in adults with anxiety disorders. What could explain it instead: Anxious arousal itself alters HPA and HPT axis output, so a lower TSH in an anxious person can be a consequence of the anxiety, not its cause.. Het patroon is subtiel en de studies zijn klein en uiteenlopend. Dit ondersteunt het eenmalig controleren van de schildklierfunctie, in plaats van een grensgeval als verklaring te beschouwen. Een overactieve schildklier veroorzaakt rechtstreeks angstsymptomen; een marginale TSH bij een angstige persoon doet dat gewoonlijk niet.